مورد بحث در آيه ، وفاى به عهد و دادن حقوق هم پيمانان است
« وَ الَّذِينَ عَقَدَتْ أَيْمانُكُمْ فَآتُوهُمْ نَصِيبَهُمْ »
بنابراين در آيه شريفه توجه به « انعقاد أيمان » است نه طرفين پيمان و همچنين أيمان زمانى منعقد مىشود كه طرفين أيمان با هم توافق نموده باشند . به عبارت روشن تر ، لفظ « عقدت » به « أيمان » اسناد داده شده است و اين شامل « أيمانكم » و « أيمان المعقود عليهم » مىباشد . با قبول اين فرض نيازى به اسناد فعل به طرفين و استفاده از الف مفاعله نخواهد بود . با توجه به استدلالهاى پيشين به نظر مىرسد ، قرائت « عَقَدَت » جامع تر از قرائت « عَاقَدَت » باشد ؛ زيرا با در نظر گرفتن قرينه « أيمانُكُم » آيه در برگيرنده مفهوم « عَاقَدَت » نيز خواهد بود . افزون بر آن اشكالى كه بر قرائت « عَاقَدَت » وارد است ، در مورد قرائت « عَقَدَت » قابل طرح نيست .
5 .
( لا يُؤاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمانِكُمْ وَ لكِنْ يُؤاخِذُكُمْ بِما عَقَّدْتُمُ الْأَيْمانَ فَكَفَّارَتُهُ إِطْعامُ عَشَرَةِ مَساكِينَ مِنْ أَوْسَطِ ما تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ أَوْ كِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيامُ ثَلاثَةِ أَيَّامٍ ذلِكَ كَفَّارَةُ أَيْمانِكُمْ إِذا حَلَفْتُمْ وَ احْفَظُوا أَيْمانَكُمْ كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آياتِهِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ )
( مائده : 89 )
« خدا شما را به سوگندهاى بيهودهتان مؤاخذه نمىكند ، ولى به سوگندهايى كه [ از روى اراده ] مىخوريد [ و مىشكنيد ] شما را مؤاخذه مىكند . و كفّارهاش خوراك دادن به ده بينواست - از غذاهاى متوسّطى كه به كسان خود مىخورانيد - يا پوشانيدن آنان يا آزاد كردن بندهاى . و كسى كه [ هيچ يك از اينها را ] نيابد [ بايد ] سه روز روزه بدارد . اين است كفاره سوگندهاى شما وقتى كه سوگند خورديد . و سوگندهاى خود را پاس داريد . اين گونه خداوند آيات خود را براى شما بيان مىكند ، باشد كه سپاسگزارى كنيد » .
فعل « عَقَّدتُّمُ » به سه وجه « عَقَّدتُّمُ » ، « عَقَدتُم » و « عَاقَدتُم » قرائت شده است :