امر به معروف و نهى از منكر زبانى به شيوه موعظه با توجه به قرآن كريم در جامعه ايران وعراق
آلا شهرستانى « 1 »
ربابه عزيزى « 2 »
چكيده
اين مقاله با مقايسه دو جامعه ايران و عراق درشيوه اجراى اين فريضه الهى و بررسى اقدامات صورت گرفته در اين زمينه و تحقيقات كيفى و ميدانى به اين نتيجه رسيده است كه با وجود ضرورت رعايت اعتدال و ميانه روى در اجراى حدود الهى ، مبحث افراط و تفريط در دوكشور ايران و عراق به وفور مشاهده مىشود .
قرآن از شيوه موعظه براى تبليغ و دعوت دين استفاده كرده است . موعظه به عنوان يك روش تبليغى 25 بار در قرآن به همراه مشتقاتش آمده است و با امر به نيكى و بازداشتن از بدى ، تذكر دادن ، توصيه به تقوا ، عبرت گرفتن ، هشدار و انذار . . . همراهى كرده است . در واقع يكى از روشهاى امر به معروف و نهى از منكر زبانى قرآن ، موعظه كردن مىباشد چرا كه امر به معروف و نهى از منكر موعظه گونه جزء جدايى ناپذيررفتار پيامبران ، امامان و اولياءالله براى اصلاح جامعه بوده است .
كليد واژه : قرآن كريم ، امر به معروف ، نهى از منكر ، موعظه ، جامعه سالم .
هامش
( 1 ) . دانشجوى كارشناسى ارشد تفسير دانشگاه علوم و معارف قران كريم .
( 2 ) . دانشجوى كارشناسى ارشد تفسير دانشگاه علوم و معارف قران كريم .