گسترش سفال دوره اورك در فارس
فضل إله حبيبى « 1 »
چكيده
دوره اوروك برآمده از محوطهاى به همين نام از جنوب بين النهرين است . سفال ساده اوروك بر خلاف اسلاف منقوش خود در بين النهرين مهمترين شاخص اين دوره به حساب مىآيد . دوره اوروك از حدود 3800 پيش از ميلاد آغاز و تا 3200 پ . م . ادامه مىيابد . نظر به طولانى بودن اين دوره ، آن را به سه فاز قديم ، ميانه ، و نو تقسيم نمودهاند . در ايران نيز تقريبن به طور همزمان در دشت شوشان مصادف با دوره شوش 2 شاهد گسترش دوره اوروك هستيم . در بين النهرين ، طى اين دوره شكل گيرى نخستين شهرها را شاهديم . معابد گسترش مىيابند و ارتباطات گسترده درون و فرا منطقهاى شكل مىگيرد .
بر خلاف دشت شوشان كه شواهد خوبى از اين دوره ارايه مىكند ، در كوهپايههاى فارس و درههاى ميان كوهى زاگرس شواهد خوبى از اين دوره يافت نمى شود و شناخت ما محدود به گونه سفال هاى شاخص اين دوره از جمله كاسههاى لبه واريخته و دستههاى بينى شكل روى ظرف هاى شكم دار مىشود .
اين مقاله بر اين است تا به محوطههاى داراى اين گونه سفال در فارس بپردازد تا با طبقه بندى ، مطالعه و مقايسه بتواند نخست شاخصهاى شناسايى اين سبك سفال در درههاى ميان كوهى زاگرس را معرفى نمايد و جايگاه اين دوره در گاهنگارى فارس را مورد تحقيق قرار دهد .
كليد واژه : دوره اوروك ، استان فارس ، سفال ، گاهنگارى ، لپويى ، بانش ، كاسه لبه واريخته .
هامش
( 1 ) . دانشجوى كارشناسى ارشد باستان شناسى پيش از تاريخ دانشگاه آزاد مرودشت /fazla lahhabibi @ gmail . com )