بعضى را به رجفه و بعضى را به شهر بر سر ايشان نگون كردن ، و بعضى را به زلزله ، و بعضى را به دريا . . . و بعضى را به تسلط پشه بر ايشان به جهنم كشيد .
زهى غافل كه دوستى چنين دشمنى را ترجيح داده اى بر دوستى خلاق عالم و موجد خودت ، كه اگر نعماى او را عد « 1 » كنى احصا نمى توانى كرد .
« وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لا تُحْصُوها »
« 2 »
اول نعمتى كه به تو كرد اين بود كه از نطفه و علقه و مضغه و عظام و لحم ، تو را ترقى داده ، به افاضه روح مشرّف گردانيد ، و مدت معلوم در شكم مادر تو را تربيت داده ، و بعد از وضع حمل ، خون را از جهت تو شير كرده ، كه معده ات تاب غذا نداشته ، تا آن كه قوّت هضم غذا در تو پديد آورده ، و از جهت تو نظام عالم علوى و سفلى داده ، ابر و باد را مقرّر ساخته كه آب رحمت بر خاك ببارند ، و از آن جا به طباخى آفتاب و دستيارى انجم و افلاك ، انواع ثمار و حبوب از زمين خشك به در آورد و غذاى تو ساخت و تربيت تو كرد تا وقتى كه افاضه عقل كرد ، يا عقل بالملكه بالفعل باشد ، و از تو چيزى چند تكليف كرد كه به سبب آن تحصيل سعادت عظمى كنى ، از معرفت او و عبادت او و رضاى او ، كه نفع اينها به تو عايد مى گردد و تو چشم از اينها پوشيدى و پشت بر اينها كردى . نعوذ بالله من الخسران العظيم .
« خَسِرَ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةَ ذلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبِينُ »
« 3 »
« يَدْعُوا لَمَنْ ضَرُّهُ أَقْرَبُ مِنْ نَفْعِهِ لَبِئْسَ الْمَوْلى وَ لَبِئْسَ الْعَشِيرُ »
« 4 »
أيها الغافل المسكين ! رحمى به خود كن ، و از براى اين راه دور توشه اى بردار .
هامش
( 1 ) . شمارش .
( 2 ) . ابراهيم : 34 ، نحل : 18 .
( 3 ) . حج : 11 .
( 4 ) . حج : 13 .