ناقصا فاستعان بهم على إتمامه ؟ ! » ( يعنى : « آيا امر فرموده
/ 62 B /
است حقّ تعالى ايشان را به اختلاف ، پس اطاعت و فرمانبردارى كردند ؟ ! يا نهى فرمود ايشان را از اختلاف ، پس نافرمانى كردند ؟ ! يا فرستاد حقّ تعالى دين ناتمامى ، پس يارى خواست از ايشان بر اتمام كردن آن ؟ ! » )
« أم كانوا شركاء له ، فلهم أن يقولوا ، و عليه أن يرضى أم أنزل اللّه - سبحانه - دينا تامّا فقصّر الرسول - صلّى اللّه عليه و آله - عن تبليغه و أدائه ؟ ! » ( « يا ايشان شركاى حقّ تعالىاند در گفتهها كه لابدّ بايد كه قائل شوند به آن قولها و بر خدا باشد كه راضى باشد بر اين مقال » چنانچه شأن شريك است در همه حال « يا فرستاد اللّه تعالى دينى كامل و تمام ، پس تقصير كرد رسول او - عليه السلام - بر تبليغ و رسانيدن آن بر انام ؟ ! » )
( و جميع اين شقوق خمسه باطل است . پس اختلاف ايشان نيز باطل خواهد بود ؛ و بعد از آن اشاره مىفرمايد كه : قرآن مجيد دالّ است بر جميع مطالب دينيه هرگاه نيك تأمّل كنند ، و اصلا در آن خلافى و فرمود كه : )
« و اللّه سبحانه يقول :
ما فَرَّطْنا فِي الْكِتابِ مِنْ شَيْءٍ
و فيه تبيان لكلّ شىء » ( حقّ تعالى مىفرمايد كه : « تقصير نكرديم ما در كتاب خود از هيچ چيز در هيچ بابى ؛ و بيان كرديم در او هر چيزى را كه خواهى . » )
« و ذكر أنّ الكتاب يصدّق بعضه بعضا ؛ و أنّه لا اختلاف فيه . » ( « و ياد فرمود اينكه بدرستى كه اين كتاب تصديقكننده است بعضى از آن مر بعضى ديگر را » يعنى جميع آيات آن موافق يكديگرند و هيچيك از آن با ديگرى اختلاف ندارند . )