رسالتپناه نازل شده بودند ، كشته بودند . بعد از آن حضرت رسول كفى از سنگريزه برداشته فرمود كه : « شاهت « 1 » الوجوه » ( يعنى : « قبيح باد رويهاى شما » ) و به جانب ايشان پاشيد ، همگى گريختند ، و حرب منجلى شد . 155
[ جنگ احد ]
و ديگر جنگ احد بود ؛ و آن در ماه شوّال واقع شد ؛ و عمر امير المؤمنين در آن وقت بيست و نه سال تمام نبود ؛ و سببش آن بود كه چون قريش از جنگ بدر شكست خورده ، سركردههاى ايشان كشته شدند ، به جهت جاهليت برآمده ، در ميان خود مال بسيار به جهت
/ 36 B /
استيصال آن سيّد ابرار جمع نموده ، لشكرى فراهم آوردند و به سركردهگى ابو سفيان سال ديگر متوجّه مدينه شدند . چون اين خبر به سمع مبارك نبىّ اللّه رسيد ، از مدينه بيرون رفتند و مسلمانان در ركاب ظفر انتساب آن حضرت بودند و جمعى از منافقين ايشان - كه قريب به ثلث لشكر بود - به مدينه برگشتند و با آن حضرت - صلّى اللّه عليه و آله - هفتصد كس بيش نمانده بودند و آيهء كريمهء
وَ إِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ مَقاعِدَ لِلْقِتالِ
- تا آخر آيات - در شأن ايشان نازل شده بود .
و جناب مصطفوى مسلمانان را صفى طويل باز داشتند ، و شعبهاى كه در آن كوه بود كه محلّ غافل آمدن لشكر مخالف بود ، به پنجاه كس از انصار سپردند و عبد اللّه بن عمر بن خرم را به سركردهگى ايشان تعيين فرموده ، سفارش و تأكيد نمودند كه از جاى خود حركت نكنند ، اگرچه ببينند كه همهء مسلمانان كشته شدند ، كه از اين راه ممكن است كه چشم زخمى به اهل اسلام برسد ؛ و علم را به دست امير المؤمنين دادند - عليه السلام - و علم كفّار به دست طلحة بن ابى طلحه
هامش
( 1 ) . ك : شاهدت .