آن حضرت فرمود كه : « من نمىدانم كه شما چه مىگوييد . من شش ماه پيش از همهء مردم نماز گزاردم و صاحب جهادم در راه خدا . »
در اين وقت نازل شد آيهء كريمهء
أَ جَعَلْتُمْ سِقايَةَ الْحاجِّ وَ عِمارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ جاهَدَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ لا يَسْتَوُونَ / 35 A / عِنْدَ اللَّهِ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ وَ رِضْوانٍ وَ جَنَّاتٍ لَهُمْ فِيها نَعِيمٌ مُقِيمٌ خالِدِينَ فِيها أَبَداً إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ
( يعنى : « آيا مىگردانيد آب دادن حاجّ ، و عمارت و اصلاح كردن مسجد الحرام را مثل عمل كسى كه ايمان آورده به خدا و روز قيامت و جهاد كرده در راه خدا ؟ - و اين استفهام انكارى است ؛ يعنى مگردانيد اينها را مساوى - مساوى نيستند اين جماعت نزد خداى ؛ و اللّه تعالى هدايت نمىكند گروهى را كه ظلم كنندگانند . آنانى كه ايمان آوردند و مهاجرت كردند با رسول از اوطان خود - كه دار كفر بود به دار اسلام - و جهاد نمودند در راه خدا به مالها و جانهاى خود ، بلند مرتبهترند نزد خداى تعالى از مؤمنانى كه چنان نكردهاند ؛ و ايشانند رستگاران .
مژده و بشارت مىدهد ايشان را پروردگار ايشان به رحمت و خشنودى خود ، و به بهشتهايى كه از براى ايشان در آنجا نعمتهاى جاويد مهيّاست ، و هميشه در آن خواهند بود . بدرستى كه اللّه تعالى نزد او اجر بزرگ خواهد بود » يعنى : اجرى كه اللّه تعالى دهد ، بهتر از اجرهاى ديگران است ، و عظيمتر از آنهاست . ) پس جناب مقدّس الهى تصديق آن حضرت فرمود و گواهى داد به ايمان و هجرت و جهاد او . 154