گذرانيدهام ، آن جناب هم البته هرچه به سكوت بگذرانيد بهتر است و لا و نعم « 1 » در نفى و اثبات چيزى نفرماييد . به علت اينكه ، اگر بفرماييد كردهام ، خواهند گفت اشخاصى كه قابليت خطاب لفظ جناب را ندارند چگونه « 2 » با آن وضع سركار و شدت احتياط و ملاحظهاى كه داريد و قاطعيد بر اينكه در ايران احدى شايستهء اين خطاب نيست تعبير به لفظ حجج اسلام فرمودهايد و همچنين بعضى نكات ديگر ؛ اگر چه آقاى صدر مدلّل كردهاند كه البته اين تلگراف خالى از تحريف نيست . و اگر بفرمايند كه خير ، ربطى به من ندارد ، علاوه بر اينكه احدى باور نمىكند اسباب هزارگونه مفاسد ديگر است كه از آن جمله ، تقويت جمع اشرار و اوباش و آشوبطلبان كه عن تحقيق منشأ حركت و آشوب آنها ، وجوهات كثيرهاى است كه ميرزا على اصغر خان صدر اعظم سابق متواترا به آنها مىرساند براى افساد و انجام غرض شخصيهء خودش .
خدا لعنت كند آن كسى را كه تمام اسلام و ايران را به سازش با روسها از ميان برد و حال در فكر اتلاف بقية السّيف است . خداوند به بركت وجود امام زمان [ عج ] اصلاح فرمايد و اين مشت رعيت بىپناه را از شرّ مفسدين بيكار كه باك ندارند براى جلب صدر دينار ، تمام ايران را كه قبّة الاسلام و دار الشيعه است بر باد دهند و از قتل نفوس هيچ باك ندارند . . .
نظر به مراتب معروضه ، چنانچه تأمل تام بفرماييد مناسب است كه چندى را در طهران يا مشهد باشم تا اينكه رفع شبهات حادثه را لااقل از اذهان مقدسين و محترمين كه هريك مرجع يك صقعى هستند بشود . . .
پيرو حوادث فوق ، چنان كه قبلا اشاره شد ، در ربيع الثانى 1323 باز تلگراف ديگرى با امضاى سيد و آخوند خراسانى و نيز ميرزا حسين تهرانى در پايتخت پخش شد كه متن آن ( طبق نامهء سيد احمد ( فرزند صاحب عروه ) به پدر ، مورخ 27 ربيع الثانى 1323 ) چنين بود :
طهران ، نمرهء 1 .
جناب مستطاب حجة الاسلام آقاى آقا سيد عبد اللّه بهبهانى .
تظلّم و شكايات اهالى ايران از تعدّيات مسيو نز مسيحى به حدى رسيد كه ديگر اغماض نتوان كرد . چون وجود شريف ، امروزه حامى اسلام و مسلمين است لازم است محض حفظ اعراض و اموال و نفوس مسلمانان ، رفع و قطع يد آن ظالم را با
هامش
( 1 ) . نه و آرى .
( 2 ) . در اصل : چهگونه .