از توصيههاى اكيد سيد به ديگران است .
در زندگى اساسا بدون برنامهريزى و تنظيم وقت ، به جايى نمىتوان رسيد . به قول سيد : توزيع و تنظيم حسابشدهء اوقات عمر ، مانع اتلاف وقت شده و وقت و مجال آدمى براى انجام كارها ، آزاد و درنتيجه افزايش مىدهد ، چنان كه متقابلا بىبرنامگى و تشتت در استفاده از وقت ، آن را به باد مىدهد :
* توزيع الوقت توسيعه .
* تشتيت الوقت تفويته .
فرصتها را - بويژه براى خدمات بزرگ - بايد غنيمت شمرد و پيش از آنكه از دست بروند آنها را شكار كرد :
* عليك بما عليك قبل ان تخرج الفرصة من يديك .
اغتنام فرصت ، اما ، هرگز بهمعناى شتابزدگى نيست . زيرا ، شتابآلودگى ، نهالى است كه ميوهاش پشيمانى و شرمندگى است . با شتابزدگى ، گامها مىلغزند و چه بسا بازايستادن از كارى ، بهتر از انجام ( عجولانهء ) آن است :
* العجلة تعقب الندم .
* العجلة تورث الندم و الخجل .
* فى العجلة مزلّة الاقدام و ربّ احجام خير من اقدام .
دستيابى به هدفها ، لزوما در گرو تكاپوى بسيار - آن هم تكاپوى بىحساب و شتابزده - نيست . كسانى شاهد مقصود را در آغوش مىكشند كه با انديشه ، تصميم بگيرند و با تدبّر ، عمل كنند . و چه بسا آنان كه زياد گردوخاك مىكنند ، از لغزش ايمن نيستند :
* من كثر غباره لم يؤمن عثاره .
بايستى از شتابزدگىها و حركتهاى تندى كه سرعت شتاب فزايندهء آن ، در بين راه ، زمام اختيار از كف رهبران جنبش بدر مىبرد ، شديدا پرهيز كرد ، كه خطر در كمين شتابزدگان نشسته است :
* فى المبادرة مخاطرة .
9 . پرهيز از افراط و تفريط در امور
اساسا در هركار ، بايد از « افراط » و « تفريط » پرهيز كرد و همواره در نقطهء « تعادل »