2 - قول شيخ در « خلاف » « 1 » و « مبسوط » « 2 » ، مرحوم كيدرى در « اصباح » « 3 » ، ابن براج در « مهذب » « 4 » ، صاحب مدارك در « نهاية المرام » « 5 » و مرحوم سبزوارى در « كفاية » « 6 » : تا هفت سال حضانت بچه - چه پسر و چه دختر - به عهده مادر است و پس از آن به عهده پدر مىشود .
3 - قول شيخ صدوق رحمه الله در « مقنع » « 7 » مىگويد : « اذ اطلق الرجل امرأته و بينهما ولد ، فالمرأة أحقّ بالولد مالم تتزوّج » يعنى زن حق حضانت دارد نسبت به بچه ، مادامى كه ازدواج نكرده باشد .
4 - قول مرحوم مفيد در « مقنعه » ، سلار رحمه الله در « مراسم » و مرحوم يحيى بن سعيد در « جامع » « 8 » : مىگويند پس از فطام حضانت دختر تا زمان بلوغش به عهده مادر و حضانت پسر تا بلوغش به عهده پدر است ، و من خيال مىكنم كه مرادشان اين است كه تا زمانى كه تحت كفالت نيست ، بايد يك وليى داشته باشد .
5 - بر خلاف كل فقهاء مرحوم ابن فهد در « المهذب البارع » و « المقتصر » قائل به اشتراك حق حضانت بين مادر و پدر در مدت رضاع به طور بالسويّه شده است .
ب - ذكر روايات مسأله :
از آنجا كه مستند عمده در مسأله عبارت از روايات است ، متعرض ذكر روايات مسأله و دلالت آنها مىشويم كه عبارتند از « 9 » :
1 - « كافى » ابوعلى الاشعرى عن الحسن بن على عن العباس بن عامر عن داود بن الحصين عن ابى عبدالله عليه السلام قال : ( والوالدات يرضعن اولادهن حولين كاملين ) قال :
مادام الولد فى الرضاع فهو بين الابوين بالسويّة ، فاذا فطم فالأب أحق به من الام ، فاذا مات
هامش
( 1 ) - الخلاف 5 : 131
( 2 ) - مبسوط 6 : 39
( 3 ) - اصباح الشيعة
( 4 ) - المهذب 2 : 352
( 5 ) - نهاية المرام 1 : 467
( 6 ) - كفاية الاحكام : 194
( 7 ) - مقنع : 360
( 8 ) - الجامع للشرايع : 460 - 459
( 9 ) - در كتاب جامع الاحاديث بعضى از روايات مربوط به اينجا را كه در باب ديگرى است ، در اينجا نياورده است !