اجماعى نمىباشد و بعضى قائل به استحباب آن هستند . مرحوم شيخ در خلاف مىفرمايد خراسانيين از اصحاب قائل به استحباب ختان مىباشند و آن را مانند وتر و اضحيه مىدانند . اگر وجوب ختان مورد توافق عامه مىبود و خلافش در اماميه نبود و از ناحيه معصوم تعرضى نشده بود ، از تقرير معصوم حكم مسأله استفاده مىشود و همين براى صحت مسأله كافى بود . ولى با توجه به اختلافى كه وجود دارد و مرحوم شيخ در خلاف آن را نقل كرده است ، از اين راه نمىتوانيم استفاده كنيم .
البته از آنجا كه مرحوم علامه در مختلف الشيعه از شيخ مفيد و متقدمين بر شيخ مفيد ، مطلبى بر خلاف اين مطلب نقل نكرده است روى هم رفته مىشود ظن قوى پيدا كرد كه اين مسأله بين شيعه همين طور بوده است كه واجب مىدانستند و در بين شيعه مسأله جزء خلافيات نيست و الا در مختلف آن را عنوان مىنمود . منتها خيلى از كتب هست كه خيلى از مسائل حتى واجبات را ننوشتهاند ، حتى در كتابهاى مفصل ما گاهى مسائلى است كه در آنها نوشته نشده و در كتابهاى ديگرى نوشته شده است . و لذا عدم ذكر در كتاب مختلف تنها براى تأييد خوب است . اما به هر حال در اينكه شهرت خيلى قوى در مسأله هست ترديدى نيست و تقريباً مخالف صريحى هم ديده نشده است . بعضىها هم كه واجب بودن ختان را متعرض نشدهاند ، احتمالًا به اين علت بوده كه عنوانى كه مطرح نمودهاند ، تشريفات مولود بوده است . لذا ضمن تشريفات مولود به عنوان استحباب ختان را ذكر كردهاند . و اما اصل ختان جزء تشريفات مولود نيست ، از احكامى نيست كه به عنوان اينكه تازه به دنيا آمده است بخواهد اجرا شود ، بلكه مىخواهد تازه باشد و مىخواهد تازه نباشد ، حكم خاص خود را دارد . لذا خيلى ملزم نبودهاند كه در آنجا اين بحث را ذكر كنند .
كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحة 7877
مساهمون: السيد موسى الشبيري الزنجاني
ص٧٨٧٧