تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحة 6202

مساهمون:

ص٦٢٠٢
مسأله ازدواج زن با ديگرى قائل به جواز نيست . اگر تعبير « و الجواز أظهر » در هنگام چاپ كتاب ، در اول بند بعدى و سر سطر مىآمد تا برگشت آن به اصل مطلب روشن باشد ، چنان اشتباه برداشتى پيش نمىآمد . بله ، فقط صاحب مسالك در مسأله ازدواج با ديگرى دو وجه را با ترديد ذكر كرده و ترجيحى نداده است ، هر چند ايشان هم در حاشيه ارشاد كه با غاية المرام چاپ شده ، به عدم جواز تصريح كرده است . لذا اشكال ما به صاحب جواهر هم وارد نيست .

اقوال در مسأله تأخير اجل زوجيت

قول مشهور ؛ جواز تأخير

به نظر مىرسد كه مشهور قائل به عدم اعتبار اتصال اجل زوجيت ( مُنشأ ) به عقد ( انشاء ) مىباشد ، در بعضى عبارت‌ها به تأخير زوجيت تصريح شده و بعضى ديگر ، ظاهر در آن است ، زيرا كه ابتدا لفظ اجل زوجيت ذكر شده و سپس ضميرها به آن برگشت مىكند .

قائلين به اعتبار اتصال و عدم جواز تأخير

چهار نفر از متقدمين فقهاء ، با مشهور مخالفت كرده و قائل به عدم جواز تأخير اجل زوجيت از زمان عقد شده‌اند ؛ يكى صاحب ايضاح ، و دوم صاحب مدارك در نهاية المرام ، و سوم كاشف اللثام ، و چهارم صاحب جواهر كه نظر مختار نيز با نظر اين بزرگان موافق است . صاحب جواهر مىفرمايد كه اگر زوجيت بالفعل باشد و در وقت عقد ، زوجيت حاصل شده باشد ، و اجل براى تأخير استمتاع باشد ، اشكالى در عقد وجود ندارد و اگر خود زوجيت مؤخر باشد ، اشكال دارد . صاحب كشف اللثام نيز با اينكه مىگويد انفصال جايز است ولى از علتى كه ذكر