در اين باره روايتى هست كه أبو مريم نقل نموده « عن ابى جعفر عليه السلام انه سئل عن المتعة فقال : ان المتعة اليوم ليست كما كانت قبل اليوم ، انهن كن يومئذ يؤمن و اليوم لا يؤمن فاسألوا عنهن « 1 » » .
بررسى اشكال مسالك به عبارت محقق
شهيد ثانى در مسالك اشكال متينى به عبارت مذكور دارد ، و آن اين كه مورد و مدلول روايت سؤال از حال او از ديگران است ، نه سؤال كردن از خود او ، كه ظاهر عبارت محقق است .
به نظر محتمل مىرسد كه مستند محقق در عبارت فوق ، اين روايت نيست ، بلكه رواياتى هست كه دلالت مىكنند بر اينكه از آنجا كه متعه شدن و شوهر دار بودن از امور سرّى است كه شاهدى بر آن نيست ، تنها راه اين است كه از خود زن سؤال شود ، چون زنها « مصدقات على أرحامهن » هستند - كما اينكه در روايات ديگرى وجود دارد - لذا ايشان تعبير به سؤال از خودشان نموده است ، بعد هم مىفرمايد كه اين سؤال كردن مستحب بوده و شرط صحت متعه نيست .
بررسى روايات مسأله
1 - روايت ابان بن تغلب
قال : قلت لأبي عبد الله عليه السلام انى أكون فى بعض الطرقات فأرى المرأة الحسناء و لا آمن أن تكون ذات بعل أو من العواهر ؟ قال : ليس هذا عليك ، انما عليك ان تصدقها فى نفسها « 2 » .
اين روايت براى مسأله جارى دلالت خوبى دارد ، لكن سندش صحيح نيست ، و در مورد ذيل آن دو احتمال هست ؛ يكى اينكه ، وقتى زنى خودش را عرضه داشته است اين شهادت عملى است بر اينكه او بىمانع است . احتمال دوم اين است كه يعنى از او سؤال مىكنى وقتى خود را خليه معرفى كرد ، توهم مىپذيرى و به نظر
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعة ، الباب 6 من ابواب المتعة ، الحديث 1 ، ج 14 ، ص 451 .
( 2 ) - اشار اليه فى الوسائل ، الباب 10 من ابواب المتعة ، الحديث 1 ، ج 14 ، ص 456 ، و رواها فى الكافى ، ج 5 ، ص 2 . 46