6 / 3 / 1383 چهارشنبه درس شمارهء ( 659 ) كتاب النكاح / سال ششم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس اين جلسه :
در اين جلسه ابتدا ما با ذكر شواهد متعددى از روايات وارده در محل بحث ، اثبات خواهيم كرد كه مقصود از « تعريض » همان معنايى است كه مشهور به آن قائلند و مرادف با تلويح است و بنابراين گفتار صاحب جواهر رحمه الله تمام نيست .
آنگاه از دو قسم تعريضى كه علامه حلى ذكر كردهاند ، قسم اول را با توجه به روايات حرام دانسته و نهى وارد در آن را تحريمى مىدانيم .
* * *
الف ) تعريض به خطبه و تصريح به آن
1 - اشاره به مختار صاحب جواهر رحمه الله و علامه حلى
همان طورى كه در جلسه گذشته اشاره كرديم صاحب جواهر بر خلاف نظريه مشهور بين فقهاء قائل است كه مراد از تعريضى كه در آيه شريفه ( بقره / 235 ) جايز دانسته شده است ، معنايى مرادف با تلويح و در مقابل تصريح نيست . بلكه مقصود از تصريح منهى ، وعده جماع يا ذكر الفاظ مستهجنه است . بنابراين ، تعريضى كه جايز است شامل مواردى كه حتى تصريح به نكاح ( نه جماع و مانند آن ) در آنها هست نيز مىشود . صاحب جواهر اين ادعا را نيز دارد كه معناى تعريض در مقابل تصريح ، اصطلاحى كه در كلمات فقهاء رايج شده ولى در لغت و قرآن ، چنين معنايى از او مراد نيست .