چسباندن دو سر عين به صورت صحيح تبديل كرده است .
صاحب معالم مىگويد : در نسخهء اصلى از تهذيب شيخ كه پيش من وجود دارد .
مواردى هست كه انسان شك مىكند آيا دو سر عين به هم وصل شده يا نه ؟ بنابراين در محل بحث نيز سند اين چنين است : احمد بن محمد عن ابن ابى عمير و القاسم بن محمد عن عبد الله سنان
ثالثاً : اساساً اينكه « القاسم بن محمد » واقع در سند فوق همان « قاسم بن محمد الجوهرى » باشد براى بنده مورد شك و ترديد است . زيرا « احمد بن محمد » بدون واسطه از « جوهرى » روايت ندارد بلكه روايت او از « جوهرى » به واسطه « حسين بن سعيد » و « محمد بن خالد » است اما « احمد بن محمد » منحصراً از « كاسولاى اصفهانى » روايت نقل كرده است .
پس روايت « ابن ابى عمير » نمىتواند دليل بر اثبات « جوهرى » باشد .
اما روايت صفوان التهذيب 7 / 263 الرقم 1136 باب تفصيل احكام النكاح محمد بن احمد بن يحيى عن العباس بن معروف عن صفوان عن القاسم بن محمد عن جبير ابى سعيد المكفوف عن الأحول .
اين روايت نيز به نظر ما نمىتواند مورد استدلال به وثاقت « جوهرى » قرار گيرد زيرا « صفوان » و « قاسم بن محمد » هم طبقه هستند و براى نمونه حتى در يك روايت نيز « صفوان » از « قاسم بن محمد » نقل حديث نكرده است و در اينجا هم به احتمال بسيار قوى تصحيف « واو » به « عن » اتفاق افتاده است و با توضيحى كه اخيراً دربارهء منشأ اين تصحيف بيان كرديم ، در اين گونه موارد اصالة عدم الخطاء نيز جارى نمىشود ، بنابراين از اين ناحيه نيز نمىتوان وثاقت « جوهرى » را ثابت كرد .
البته به نظر ما خلافاً للمحقق الخوئى اصل كبراى قضيه و اينكه روايت صفوان و ابن ابى عمير از كسى ، دلالت بر وثاقت او مىكند صحيح و درست است لكن اشكال ما در اينجا اشكال صغروى است .
كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحة 5875
مساهمون: السيد موسى الشبيري الزنجاني
ص٥٨٧٥