فرد مستثنى ، از قسمت اول زمان خارج نگرديده بلكه از قسمتهاى بعدى زمان خارج شده باشد . مثل اينكه زيد روز چهارشنبه وجوب اكرام نداشته باشد ، در حالى كه از روز دوشنبه حكم متوجه همه شده است ، در اين صورت چون استدامه حكم نسبت به آن فرد از وسط قطع شده است ، حكم نسبت به او از دست رفته است و دليل ديگرى كه موجب تمسك به عام در قسمتهاى بعدى زمان نسبت به او شود وجود ندارد .
4 - اشكال استاد مد ظله به فرمايشات مرحوم شيخ و مرحوم آخوند :
البته شرايط موجود براى طرح كامل مسأله مناسب نيست ، در عين حال آنچه كه به طور خلاصه مىتوان در اين فرصت مطرح كرد اين است كه ميزان در مسائل فقهى و اين گونه مباحث ، اين نيست كه ما خود را با تكلف و زحمت فراوان ، وارد بحثهاى دقيقى كرده و براى پاسخ گويى به مسائل مورد نياز ، از آنها نتيجهگيرى نماييم ، بلكه معيار در فهم عبائر و تعبيراتى كه به ما رسيده ، فهم و ادراك عرف بسيط و معمولى است . زيرا بسيارى از اين مباحث كه در حوزهها شايع است ، قابل تفهيم به عرف نبوده و عرف متعارف ، چيزى از آن نمىفهمد ، و اين خود دليل روشنى است براى صحت مدعاى ما .
بر اين اساس ، آنچه كه به حسب ارتكازهاى عرفى به نظر مىرسد ، اين است كه « اكرم العلماء دائماً » و « اكرم العلماء فى كل يوم » و حتى « اكرم العلماء فى كل ساعة » و امثال آنها ، همه حاكى از مراد واحد بوده و تفاوتى بين آنها نيست . همچنان كه عرف بين اينكه خروج يك فرد از تحت عام از قسمت اول زمان باشد يا از وسط آن ، فرقى قائل نيست و آنها را يكسان تلقى مىكند . بنابراين ، علىرغم آنكه ما با طرح اين گونه مباحث ، بين اكرم العلماء دائماً و اكرم العلماء فى كل يوم ، تفاوت قائل مىشويم ، و يا در صورتى كه فرد خارج شده ، از اول زمان خارج شده باشد اصالة العموم را نسبت به زمانهاى بعد محفوظ مىدانيم و چنانچه از وسط خارج شده باشد ، اصالة العموم