[ مقصود عمر و اطرافيان او هستند در روايت نام آنها صريحاً برده نشده است ] عطايا و بيت المال را به ما نمىدهند با آنكه روش پيامبر اين بود كه بين عرب و عجم فرق نمىگذاشت و به سلمان فارسى و بلال حبشى و صهيب به طور يكسان از بيت المال عطا مىكرد . ولى اينها ما را به كار وامىدارند و از ما استفاده مىكنند اما هنگام تقسيم بيت المال سهم ما را نمىدهند . حضرت رفتند و با آنها در مورد تقسيم بيت المال و عطايا صحبت كردند ولى آنها با داد و فرياد بازهم ممانعت كردند . حضرت با حالت ناراحتى برگشتند و فرمودند : اينها با شما معامله يهود و نصارى مىكنند . از يهود و نصارى دختر مىگيرند ولى خودشان به آنها دختر نمىدهند . با شما نيز اين گونه رفتار مىكنند . شما عطاياى اينها را رها كنيد و با كار كردن امر معاش خود را اداره كنيد .
از اين قضيه استفاده مىشود كه حضرت على عليه السلام نكاح با يهوديه و نصرانيه را صحيح مىدانستهاند .
روايت دهم : خبر حفص بن غياث
قال : كتب الىّ بعض اخوانى أن أسأل أبا عبد الله عليه السلام عن مسائل فسألته عن الاسير هل له ان يتزوّج فى دار الحرب ؟ فقال : أكره ذلك فان فعل فى بلاد الروم فليس هو به حرام و هو نكاح و أما فى الترك و الديلم و الخزر فلا يحل له ذلك « 1 » .
در بلاد روم چون اهل كتاب زندگى مىكنند ازدواج با آنها تجويز شده است . اما در بلاد ديلم و ترك و خزر كه مشرك و بتپرست بودهاند ازدواج جايز نيست پس اين روايت نيز ازدواج با كتابيه را تجويز مىكند .
روايت يازدهم : صحيحه ابى بصير
عن أبى جعفر عليه السلام قال : سألته عن رجل له امرأة نصرانية له ان يتزوج عليها يهودية ؟ فقال : ان أهل الكتاب مماليك للامام و ذلك موسع منا عليكم خاصة فلا بأس ان يتزوج .
سؤال از نكاح ابتدايى است هر چند آن زن نصرانيه ممكن است نكاح او
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعة ، كتاب النكاح ، باب 2 من ابواب ما يحرم بالكفر و نحوه ، ح 4 .