يك شبانه روز بىمعنا است و نيازى به بيان شرع هم ندارد و در آن مقدارى كه مخفى بوده و مصداق قطعى و عرفى حصول اثر نباشد راهى جز از طريق وحى و توسط كسى كه داراى علم غيب باشد نمىتواند آن را معين كند و اين با بيان حدّ براى راوى ، سازگار نيست . پس نتيجه مىگيريم كه اخذ يك شبانه روز در روايت لغو نبوده و براى بيان حدّ و مقدار است .
قيود سهگانه رضعات
متن شرايع :
« و يعتبر فى الرضعات المذكورة قيود ثلاثة ان تكون الرضعة كاملة و ان تكون الرضعات متوالية و ان يرتضع من الثدى »
در رضعات سه قيد معتبر است :
1 - كامل بودن رضعه 2 - متوالى بودن رضعات 3 - ارتضاع من الثدى
آيا تمامى اين سه قيد در هر سه ملاكى كه براى نشر حرمت معتبر شده بايد مراعات شود ؟
در ملاك اثر ( انبات لحم و اشتداد عظم ) مسلّم است كه كمال الرضعه و متوالى بودن شرط نيست لذا شير دادن با رضعات ناقص و يا رضاع از زن ديگر و يا دادن غذايى غير از شير در اثناء در صورت حصول اثر مضرّ به نشر حرمت نمىباشد . بلى در اين ملاك ارتضاع من الثدى معتبر است و نيز در ملاك عدد ( 15 رضعه ) كمال الرضعه و توالى و ارتضاع من الثدى هر سه معتبر است اما در ملاك زمان ( يك شبانه روز ) ارتضاع من الثدى و توالى نيز مسلماً شرط است ولى شرط بودن كمال الرضعه محل بحث است .
عدهاى مثل صاحب كشف اللثام آن را معتبر دانستهاند « 1 » و بعضى ديگر
هامش
( 1 ) - كشف اللثام ، چاپ جامعه مدرسين ، ج 7 ، ص 138 ، قال فيه : فلو ارتضع رضعة ناقصه لم تحسب من العدد و لا من رضعات اليوم و الليلة