بوده و لطمهء حيثيتى براى دختر به همراه داشته است ، وقتى در عقد موقت كه با لطمه حيثيتى همراه است بكر استقلال رأى داشته باشد در عقد دائم كه چنين مشكلهاى ندارد ، به طريق اولى بكر استقلال رأى دارد .
يكى از نمونههاى جالب در اثبات عار بودن متعه در آن زمان ، روايت صحيحه زراره است كه در آن به مناظره عبد الله بن عمير الليثى با امام باقر عليه السلام اشاره شده ، در اين مناظره وقتى عبد الله بن عمير به آن حضرت عرض مىكند كه آيا شما حاضريد كه زنان و دختران و خواهران و دختر عموهاى شما چنين كارى را انجام دهند ؟ ، حضرت از ادامه مناظره خوددارى مىكند . « 1 »
برخى از علماء برعكس در باب متعه قائل به عدم استقلال بكر شدهاند ، و فرمودهاند كه وقتى در باب متعه ، بكر استقلال رأى نداشته باشد در باب عقد دائم به طريق اولى استقلال رأى نخواهد داشت ، زيرا متعه نوعاً « 2 » دائمى نيست ، زن شريك زندگى مرد نيست ، نفقه و كسوه و ارث در كار نيست و احكام و وظايفى كه در عقد دائم وجود دارد در متعه نيست بلكه وظائف متعه سبكتر است ، اگر در متعه كه على القاعده مىبايست تسامح بيشترى در آن باشد بكر استقلال رأى نداشته باشد در عقد دائم به طريق اولى استقلال نظر ندارد و بايد عقد با اجازه پدر همراه باشد .
هامش
( 1 ) صحيحه زراره قال جاء عبد الله بن عمير الليثى الى ابى جعفر عليه السلام فقال له ما تقول فى متعة النساء . . . فاقبل عبد الله بن عمير فقال يسرّك ان نسائك و بناتك و اخواتك و بنات عمك يفعلن قال : فاعرض عنه ابو جعفر عليه السلام [ و عن مقالته ] حين ذكر نساءه و بنات عمّه ( كافى 5 : 449 / 4 ، و به نقل آن تهذيب 7 : 250 / 6 ، وسائل 21 : 6 / 17251 ، باب 1 ، از ابواب متعه ، ح 15 ، كتاب حسين بن سعيد چاپ شده به نام نوادر احمد بن محمد بن عيسى : 86 / 194 ( و به نقل از آن در بحار 103 : 317 ( توضيح بيشتر ) از جمله رواياتى كه به شدّت امر متعه اشاره مىكند ، روايتى است كه در آن آمده است : ان امرها شديد فاتقوا الابكار ( نوادر اشعرى : 86 / 196 ) شبيه مناظره پيشين بين مؤمن الطاق و ابو حنيفه رخ داده ، نظير كلام عبد الله بن عمير را ابو حنيفه ، به مؤمن الطاق زده ، وى در پاسخ مىگويد : « ليس كل الصناعات يرغب فيها و ان كانت حلالًا و للناس اقدار و مراتب يرفعون اقدارهم . . . » ( كافى 5 : 450 / 8 ) اين نقل نيز به روشنى پرهيز افراد با شخصيت را از متعه نشان مىدهد .
( 2 ) ( توضيح بيشتر ) كلمه « نوعاً » در كلام استاد - مد ظلّه - احتراز از عقدهاى طويل المدت است كه تقريباً تمام مدت عمر زن را در بر مىگيرد ، در پاكستان اين گونه عقدهاى موقت در ميان شيعيان مرسوم است ، انيس الدوله همسر سوگلى ناصر الدين شاه ، متعه بوده است ، ولى اين امور در نوع محيطها نادر و شاذ مىباشد .