9 / 2 / 1381 دوشنبه درس شمارهء ( 427 ) كتاب النكاح / سال چهارم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس قبل و اين جلسه :
در جلسه گذشته ، رواياتى را كه از طريق اماميه وارد شده بود و براى اثبات استقلال انحصارى بكر در عقد نكاح دائم خود ، استدلال شده بود ، مورد بررسى قرار داديم . در اين جلسه ، براى تكميل مطلب ، دو روايت نقل شده از طريق عامه را نقل و نقد نموده ، همچنين بر فرض ثبوت استقلال يا عدم استقلال بكر در عقد موقت و متعه ، اولويت ادعا شده در مورد عقد دائم نسبت به عقد موقت و يا بالعكس را انكار مىنماييم . سپس در بخشى ديگر ، به سراغ دلايل نافين استقلال بكر و قائلين به ولايت پدر رفته ، استصحاب و استدلال به آيه شريفه و روايتى كه مرحوم شيخ انصارى به آن استدلال كرده و شش روايت از هفت روايتى كه مرحوم نراقى به آن استدلال نموده است را ناتمام دانسته ، تنها دلالت يك روايت از هفت روايت استدلال شده در كلام مرحوم نراقى را براى اثبات منظور مورد نظر تمام مىدانيم .
* * *
الف ) ادامه ادله استقلال انحصارى بكر :
1 ) بررسى دو روايت عامى :
در ادامه بررسى روايات خاصه ، اشاره به دو روايت عامى در مسأله مفيد مىباشد ، اين دو روايت كه متن آن پيشتر گذشت ، « 1 » البته هر دو از نظر سند غير قابل اعتماد مىباشند ، ولى سخن از دلالت آنها مدّ نظر است .
در يكى از اين دو روايت دختر بكرى به حضور حضرت آمده و نارضايتى خود را
هامش
( 1 ) ر . ك : جزوه شماره 421 ، احاديث رقم 18 و 19 ، استاد - مد ظلّه - نخست روايت 19 و سپس روايت 18 را بررسى مىكنند .