7 . دعائم الاسلام : عن ابى جعفر و ابى عبد الله عليهما السلام انهما قالا : الجد اب الاب يقوم مقام ابنه فى تزويج ابنته الطفلة و الجد اولى بالعقد الا ان يكون الاب قد عقده و ان عقداه جميعاً فالعقد عقد الاول منهما . « 1 »
تقريب استدلال به اين گونه است كه مفهوم اين جمله كه جد در امر تزويج دختر نابالغ مىتواند به جاى پدر قرار گيرد و مانند اوست ، اين نيست كه در مورد كبيره ميان جد و پدر تفاوت است ، چون فرق گذاشتن ميان ولايت پدر و جد در مورد بالغين بر خلاف اجماع است ، بلكه چون مراد از منطوق اين است كه همان گونه كه پدر در امر تزويج دختر نابالغ ولايت دارد جد نيز مانند اوست . بنابراين مفهوم آن عدم ولايت پدر و جد بر كبيره است . ولى چون اين روايت نيز از دعائم الاسلام و ضعيف السند است قابل تمسك نيست .
نتيجه اينكه از ميان تمام رواياتى كه نقل كرديم و دال بر استقلال باكره و يا عدم استقلال پدر بر او بود تنها دلالت صحيحهء منصور بن حازم كه بر عدم استقلال پدر دلالت مىكرد تمام بود كه بايد در آينده ادلهء معارض آن را بررسى كرد ، اما ساير روايات يا ضعيف السند و يا ضعيف الدلاله مىباشند ، و الله العالم .
« * و السلام * »
هامش
( 1 ) مستدرك الوسائل ابواب عقد النكاح ، باب 10 ، ح 1 .