3 ) روايت محمد بن هاشم :
الصفار عن موسى بن عمير عن الحسن بن يوسف عن نصر عن محمد بن هاشم عن ابى الحسن الاول عليه السلام « قال : اذا تزوجت البكر بنت تسع سنين فليست مخدوعة » « 1 »
تعبير « ليست مخدوعة » ناظر به اين است كه دختر بكر فريب نمىخورد ، لذا كأن نيازى به ولايت پدر و اذن از وى و ديگران در ازدواج نيست .
اين روايت هم از جهت سند و هم از جهت دلالت قابل مناقشه است .
بحث سندى
موسى بن عمير در اين سند به احتمال غير بعيد تصحيف موسى بن عمر است كه مراد از آن موسى بن عمر بن يزيد صيقل است كه با موسى بن عمر بصرى كه عبد الله بن جعفر حميرى از وى روايت كرده « 2 » به احتمال قوى يكى است ، موسى بن عمر بن يزيد هر چند توثيق صريح ندارد ، ولى اكثار روايت بزرگان از وى دليل وثاقت اوست . كتاب وى را سعد بن عبد الله « 3 » و محمد بن على محبوب « 4 » كه هر دو از بزرگان و اجلّاء طائفه هستند روايت مىكنند . و همين مقدار در اثبات وثاقت وى كافى است . « 5 »
ولى حسن بن يوسف و نصر « 6 » و محمد بن هاشم در سند ناشناس بوده ، لذا سند روايت غير معتبر است .
هامش
( 1 ) وسائل الشيعة 20 : 274 / 25614 ، باب 4 از ابواب عقد النكاح ، ح 6 .
( 2 ) التهذيب 7 : 325 / 47 .
( 3 ) رجال نجاشى : 406 / 1075 .
( 4 ) فهرست الشيخ ( تحقيق مرحوم سيد عبد العزيز طباطبايى ) : 454 / 721 .
( 5 ) ( توضيح بيشتر ) محمد بن احمد بن يحيى در تهذيب 2 : 355 / 56 ، 7 : 254 / 21 از موسى بن عمر بن يزيد روايت كرده ، روايات زيادى محمد بن احمد بن يحيى از موسى بن عمر نقل كرده كه ظاهراً مراد همين موسى بن عمر صيقل است ، عدم استثناء اين راوى از روايات محمد بن احمد بن يحيى دليل وثاقت وى مىباشد ، اين دليل نياز به توضيح بيشترى دارد كه در خور اين نوشتار نيست .
( 6 ) ( توضيح بيشتر ) محتمل است نصر در سند مصحف النضر ( بن سويد ) باشد كه در معانى الاخبار : 299 / 5 و كتاب زهد حسين بن سعيد : 65 / 172 از محمد بن هاشم روايت كرده است ، در وثاقت نصر بن سويد بحثى نيست ، ولى ديگر افراد سند را نشناختيم .