بررسى سند روايت :
الف . از ناحيهء موسى بن بكر اشكالى در سند نيست . و بحث آن در مباحث گذشته گذشت .
ب . كلام در على بن اسماعيل الميثمى است . على بن اسماعيل ميثمى معروف از اجلاء متكلمين اماميه است بلكه گفته شده كه اول كسى است كه در باب امامت كتاب نوشته است لكن توثيق صريح ندارد از اين رو مرحوم آقاى خويى در سند روايت اشكال كردهاند . « 1 »
لكن به نظر مىرسد كه از اين جهت در سند اشكال نيست زيرا متكلّمى كه مورد قبول شيعه قرار گرفته و در ميان شيعه موقعيت بسيار والايى داشته است خصوصاً در آن دوره كه محور مباحث كلامى را احاديث مأثوره تشكيل مىداده است . كسى كه مورد وثوق نباشد نمىتواند چنين مقام شامخ كلامى را پيدا كند . پس با توجه به اينكه قدحى در حق او نرسيده بلكه مورد مدح واقع شده و موقعيت كلامى والايى در شيعه داشته مىتوان حكم به توثيق او نمود .
ج . لكن اشكال ديگرى در سند به نظر مىرسد و آن اين كه طبقهء على بن اسماعيل ميثمى متكلّم با راويان اين روايت كه در باب نكاح و طلاق تهذيب آمده است هماهنگى ندارد على بن اسماعيل ميثمى متكلم ، راوى او صفوان بن يحيى متوفاى 210 است . در حالى كه على بن اسماعيل ميثمى محدّث كه در روايات فقهى ما وارد شده شيوخ متعدد دارد كه قديمىترين شيوخش حماد بن عيسى است كه متوفاى 208 يا 209 مىباشد . بنابراين اقدم « 2 » مشايخ على بن اسماعيل
هامش
( 1 ) مبانى العروة 2 / 251 .
( 2 ) تذكر : على بن اسماعيل ميثمى محدّث شيوخ ديگرى غير از حماد بن عيسى دارد مثل بزنطى و حسن بن محبوب و حسن بن على بن فضال مىباشند لكن اقدم از همهء اينها همان حماد بن عيسى متوفاى 208 يا 209 مىباشد .