عبارت از اين است كه كسى ادعا مىكند مثلًا جاريهاى را براى شخص خريدارى كرده و آن شخص مىگويد من چنين وكالتى ندادهام . اما وكيل ادّعايى اصرار مىكند كه اين جاريه متعلق به شماست . در اين حالت بحث واقع شده كه اگر آن شخص بگويد : « ان كان لى فقد بعته » يعنى چنانچه اين جاريه مال من است به همان قيمت كه خريدهاى به تو مىفروشم ، اين چه حكمى دارد . مستدل مىخواهد بگويد حتى اگر تعليقى در كار نباشد اطلاق عقد اقتضا مىكند مفاد شرط را ، زيرا اين بيع ، زمانى صحيح است كه شراء قبلى صحيح باشد و اين شخص به سبب آن شراء ، مالك جاريه شده باشد . پس چه مانعى دارد كه همان شرط ثبوتى را در مقام اثبات اظهار كند ؟ همانطورى كه مانعى ندارد كه لوازم و آثار عقد را در خود عقد شرط كند . مثل اينكه بگويد : « من اين چيز را به تو مىفروشم به شرط اينكه ثمن را به من تسليم كنى »
ادامهء بحث را به جلسهء آينده موكول مىكنيم .
« * و السلام * »
كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحة 3250
مساهمون: السيد موسى الشبيري الزنجاني
ص٣٢٥٠