2 ) توضيح عبارت مرحوم سيد رحمه الله :
از اطلاق عبارت عروة استفاده مىشود كه اگر عقد معلّق شده باشد بر شرطى كه در آينده حاصل مىشود ، باطل خواهد بود ، خواه به نحو شرط مقارن باشد يا شرط متأخر و خواه آن شرط در آينده قطعى الحصول باشد يا مشكوك الحصول . معناى شرط مقارن اين است كه همزمان با حصول شرط در مستقبل زوجيت حاصل گردد و معناى شرط متأخر اين است كه زوجيت از زمان عقد حاصل شود اما به شرط حصول آن امر استقبالى در ظرف خودش .
شرط استقبالى مشكوك الحصول مثل اين است كه بگويد : « اگر مسافر من صحيح و سالم برگشت » و شرط استقبالى قطعى الحصول مثل اينكه بگويد : « اگر روز جمعه آمد » اما شق ديگر مسأله اين است كه عقد معلّق شده باشد بر شرط حالى نه شرط استقبالى . در اين حالت مرحوم سيد مىفرمايد : اگر آن امر حالى محقّق و معلوم باشد تعليق مضرّ نيست ، اما اگر مشكوك باشد ، حكم به صحّت عقد مشكل است .
مثلًا در فرضى كه شخص بخواهد در يكى از ساعات استحباب عقد نكاح ، عقد را بخواند ولى نسبت به آن ساعت شك دارد ، لذا مىگويد : « اگر الآن فلان ساعت باشد تزويج كردم تو را » مرحوم سيّد مىفرمايد : صحّت چنين عقدى محلّ اشكال است .
3 ) صور مسأله طبق بيان شيخ انصارى رحمه الله :
گاهى معلّق عليه قطعى الحصول است و گاهى مشكوك الحصول و هر يك از اين دو ، يا حالى است و يا استقبالى ، شرط استقبالى هم گاهى به نحو شرط مقارن لحاظ مىشود و گاهى به نحو شرط متأخّر . همچنين شرطى كه عقد بر او معلّق شده گاهى از امورى است كه صحّت عقد متوقف بر اوست ، مثلًا مىگويد : « اگر تو بىشوهر باشى با تو ازدواج كردم » و معلوم است كه بىشوهر بودن زن ، شرط صحّت نكاح است . نظير اينكه در باب بيع بگويد « ان كان هذا لى فقد بعتك ايّاه » و معلوم است كه ملكيت مبيع شرط صحت بيع است . گاهى هم معلّق عليه در صحت عقد دخيل