ممكن است مفهوم « زوّجنى » اعم از اين باشد كه براى خودتان يا براى ديگرى ، در نتيجه مفهوم آن با عبارت « و هبت نفسى لك » در روايت سهل ساعدى ، يكى مىشود .
عدهاى به اين روايت استدلال كردهاند قبول كه يك ركن عقد است ، ممكن است با لفظ امر نيز واقع شود ، چون در هيچكدام از نقلها نيست كه مرد بعد از قد زوّجتكها « قبلتُ » گفته باشد بلكه همان زوّجنيها به منزلهء قبول است .
گروهى چون علامه و به دنبال ايشان فخر المحققين و شهيد اول در استدلال به آن مناقشه نمودهاند . بررسى روايات را به جلسه آينده موكول مىكنيم .
« * و السلام * »
كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحة 3185
مساهمون: السيد موسى الشبيري الزنجاني
ص٣١٨٥