ناظر به بحث تقديم قبول بر ايجاب است . چونكه صيغه أتزوّجك كه از باب تفعّل است به معناى قبول مىباشد . پس بنابراين ، در عقد متعه كه تقديم قبول بر ايجاب جايز دانسته شده است در عقد دائم نيز تقديم قبول جايز است ، زيرا تفاوتى بين عقد منقطع و دائم از اين جهت نيست .
3 ) آيا صيغهء « أتزوّجكِ » مصداق قبول متقدم است يا اينكه صيغهء ايجاب است ؟ ( كلام مرحوم حكيم و نظر استاد مد ظلّه )
همانطورى كه گفته شد عدهاى با تمسك به روايات عقد متعه كه در آنها صيغهء « اتزوجك » مقدم شده است آن را مثال براى بحث تقديم قبول بر ايجاب دانستهاند .
حال بحث اين است كه آيا حقيقتاً صيغهء « أتزوّجك » قبول متقدم است يا اينكه ايجابى است كه زوج آن را انجام داده است . معمولًا از مرحوم شهيد ثانى به بعد آقايان قائل شدهاند كه اين صيغه ، مثال براى تقديم ايجاب بر قبول نيست بلكه « أتزوجك » مثال براى ايجاب است حتى در كلمات مرحوم شهيد ثانى و مرحوم حكيم هم هست كه شايد نزاع ميان قائلين به جواز تقديم قبول بر ايجاب و عدم جواز آن ، نزاعى لفظى باشد « 1 » خلاصه اگر انشاء نكاح به لفظ « تزوجت » يا « نكحت » باشد عدهاى با اينكه در حقيقت اين الفاظ ، صيغه ايجاب هستند ، نام آنها را قبول متقدم گذاشتهاند و ليكن حقيقت اين است كه اين الفاظ ايجاب مقدم بر قبول است پس نزاع لفظى است .
هامش
( 1 ) به اين بيان هر دو طرف قبول دارند اگر قبول به لفظ « قبلت » باشد تقديم آن بر ايجاب جايز نيست و اگر به لفظ تزوجت و نكحت » باشد تقديم آن جايز است و كسانى كه مىگويند تقديم قبول جايز نيست منظورشان تقديم « قبلت » است و كسانى كه مىگويند تقديم قبول بر ايجاب جايز است منظورشان « تزوجت » و مانند آن است و الا اينها هم قبول دارند كه تقديم « قبلت » جايز نيست همچنان كه گروه اول هم قبول دارند كه تقديم « تزوجت » و مانند آن جايز است پس نزاع در اين مسأله نزاعى لفظى است .