دلالت روايت
اگر انشاء طلاقى كه شرائط آن سختتر است و مشروط به حضور دو عادل است و شارع مقدس مىخواهد حتى المقدور واقع نشود ، به لفظ غير عربى صحيح باشد .
انشاء نكاح كه ترغيب فراوان دربارهء آن شده با لفظ غير عربى بالا العرفيه الوفية صحيح است .
2 / 2 - روايات لكل قوم نكاح
برخى به روايات « لكل قوم نكاح » استدلال كردهاند كه انشاء به غير عربى هم كافى است . اين روايات به طرق متعدد نقل شده و در اعتبار سند آن بحثى نيست ، اما از نظر دلالت محل تأمل است . زيرا ظاهراً مراد از قوم ، اهل مذهب باشد ، يعنى پيروان هر مذهبى مطابق مذهب خودشان آداب و رسوم خاصى براى ازدواج دارند ن پس اگر يك نفر ارمنى يا يهودى مطابق آيين خودش نكاحى انجام داده بود اولادشان ولد الزنا نيستند و اگر زن و شوهر مسلمان شدند نكاحشان باقى است و اين روايات در مورد پيروان اديان مختلف وارد شده است . و اگر مربوط به مليتهاى مختلف هم باشد و بگوييم اين روايات نكاح مرسوم و مشروع در مليتهاى مختلف را تصحيح مىكند باز استدلال به اين روايات مشكل است زيرا ثابت نيست كه نكاح مرسوم مليتهاى مختلف مسلمان غير عربى باشد ، مثلًا ايرانىهاى مسلمان ، زبانشان فارسى است لكن انشاء نكاحشان عربى است ، تركهاى مسلمان تا آنجا كه ما سراغ داريم زبانشان تركى است و لى صيغهء نكاحشان عربى است . نتيجه آن كه : با « لكل قوم نكاح » نمىشود اثبات كرد كه با هر زبانى بشود نكاح كرد و بگوييم چون زبان متداول ايرانىها فارسى است بتوانند با صيغه فارسى نكاح بخوانند هر چند بتوانند - و لو با توكيل - با صيغهء عربى عقد بخوانند .