8 / 3 / 1380 سه شنبه درس شمارهء ( 330 ) كتاب النكاح / سال سوم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس قبل و اين جلسه :
بحث در ذيل مسأله 49 عروه بود . مرحوم سيد فرمودهاند : اگر كسى شبهةً با زنى مباشرت كند ، در خلال عدّهاش مىتواند با خواهر وى ازدواج نمايد . ولى بنابر احتياط مستحب بايد تا پايان ايّام عدّه ، خصوصاً در صورتى كه شبهه از طرف مرد ، و زنا از سوى زن باشد صبر نمايد . زيرا بر اساس مفاد روايت بريد عجلى - كه در خصوص اين مورد وارد شده ، و در جلسه قبل آن را نقل كرديم - مرد بايد از مقاربت با زوجه خود تا پايان ايّام عدّهء خواهرش خوددارى نمايد .
در اين جلسه نخست فرمايش آقاى خويى پيرامون الغاء خصوصيت از مورد روايت بريد به دليل روايت زراره را نقل نموده ، توجيهى براى خصوصيت داشتن روايت بريد مطرح خواهيم كرد . سپس سبب فتوى ندادن مرحوم سيد را مورد بررسى قرار داده ، ضمن نادرست شمردن نسبتِ اعراض به اصحاب از رويت بريد ، تعارضِ روايات جميل بن صالح و محمد بن مسلم و حلبى را با دو روايت بريد و زراره مردود خواهيم شمرد . آنگاه نظر مشترك مرحوم آقاى حكيم و مرحوم آقاى خويى را پيرامون بيگانه بودن روايت بريد از محل بحث ، مورد تأييد قرار داده ، و استدلال به آن را بر اساس تسلّم بر يك كبراى كلّى نيز نادرست خواهيم دانست . در پايان با طرح مسأله 50 ادامه بحث را به جلسه آينده واگذار مىنماييم .