18 / 2 / 1380 سه شنبه درس شمارهء ( 326 ) كتاب النكاح / سال سوم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس قبل و اين جلسه :
بحث دربارهء مسأله 44 از فصل محرمات بالمصاهرة عروة بود . مرحوم سيد پس از فتوى به بطلان عقد مقارن دو خواهر ، فرمودهاند : ممكن است كسى به استناد روايت ( جميل بن درّاج ) قائل به تخيير - و اختيار زوج در برگزيدن هر يك از دو خواهر بنا بر خواسته خود - گردد .
در جلسه قبل روى فرض اعتبار سند ، تقريباتى را براى توجيه دلالت روايت مطرح ساختيم . در اين جلسه ، نخست ملازمه بين دو مسأله - جمع الاختين و جمع الخمس از نظر حكم تخيير - را مردود دانسته ، و يادآور خواهيم شد كه اختلاف كيفيت نقل روايت در مسأله ، مربوط به خصوصِ جمع بين الاختين است . آنگاه با نقل روايت عنبسة بن مصعب ، پس از نقل توجيه مرحوم شيخ طوسى ، نظر خود را در مورد جمع بين روايت عنبسة و جميل مطرح خواهيم ساخت . در پايان ، نظر مرحوم آقاى خويى را در مورد عدم شمول دليل توكيل نسبت به تزويج فاسد ، نادرست شمرده ، و تقريب بهترى را براى اثبات صحت عقد اصيل و بطلان عقد وكيل بيان خواهيم نمود كه ناتمامى اين تقريب را نيز اثبات كرده ، در نتيجه بطلان هر دو عقد را ( در غير مورد نص ) نتيجه مىگيريم .
* * *