تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحة 2790

مساهمون:

ص٢٧٩٠

3 ) صحيحه ابى بصير :

« قال : سألت عن الرجل يفجر بالمرأة أ تحل لابنه او يفجر بها الابن أ تحل لابيه . قال : ان كان الاب او الابن مسها و اخذ منها فلا تحل » « 1 » قدر متيقن در اين روايت ، وقاع است و استفاده مىشود كه در صورت وقاع پدر ازدواج پسر با اين زن جايز نيست و همچنين عكس آن .

4 ) مرسله يونس :

« عن رجل عن ابى عبد الله عليه السلام قال : سألته عن ادنى ما اذا فعله الرجل بالمرأة لم تحل لابنه و لا لابيه قال : الحد فى ذلك المباشرة ظاهرة و باطنة مما يشبه مس الفرجين » قدر متيقن از اين روايت هم وقاع است و شامل صورت حلال و حرام مىشود .

5 ) روايت دعائم الاسلام :

قال أبو جعفر عليه السلام : فان فجر بامرأة لم يتزوج ابنتها و لا امها من النسب و لا من الرضاعه . با وجود كثرت روايت ، انسان مطمئن است كه از معصوم صادر شده‌اند ، روايات ديگرى نيز هست كه به عنوان تأييد مىباشند .

د ) شروع در بررسى روايات معارض با احاديث مذكور

در مقابل اين روايات ، دسته ديگرى از روايات هستند كه معارض اين روايت مىباشند يكى از آنها روايت سعيد بن يسار است كه در تهذيب و استبصار نقل شده و با دو طريق ، در نوادر هم آمده است و متن حديث در اين دو طريق با هم تفاوتى دارند ولى در جامع احاديث الشيعة فقط يكى از آن دو طريق ذكر شده است و از اين جهت ناقص است . اين روايت در تهذيبين چنين است : حسين بن سعيد عن عثمان بن عيسى و على بن نعمان عن سعيد بن يسار قال : سألت أبا عبد الله عليه السلام عن رجل فجر بامرأة يتزوج ابنتها قال : نعم
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعة ج 20 ، ابواب ما يحرم بالمصاهرة و نحوها ب 9 ح 1