ب ) عدّه وطى به شبهه از زمان رفع شبهه محاسبه مىشود يا از زمان وطى ؟
مطلبى كه مناسب است مطرح شود اين است كه آيا در عدّه وطى به شبهه اعتداد از زمان وطى حساب مىشود يا از زمان رفع شبهه ؟
شهيد در مسالك اين مسأله را مطرح كرده و دو وجه براى آن بيان فرموده است ولى هيچ تقريبى و توضيحى ارائه نكرده است آنچه به ذهن مىرسد اين است كه عدّه وطى به شبهه همانند عدّه طلاق مىماند .
مبدأ عدّه طلاق از وقت ايقاع طلاق مىباشد و اين مورد تصريح روايات مىباشد ، چه مطلقه از طلاق اطلاع داشته باشد يا نداشته باشد ، همين قدر كه از وقت طلاق سه ماه در صورتى كه ذات الشهور باشد يا سه طهر اگر ذات الاقراء باشد گذشت اين عدّه منقضى مىشود و لو اينكه بعد از انقضاء زن اطلاع پيدا كند .
وطى به شبهه هم همانند طلاق مىباشد ، همين كه از زمان وطى ، سه ماه يا سه طهر گذشت عدّه منقضى مىشود و لازم نيست كه از زمان رفع شبهه محاسبه شود .
ج ) در صورت عدم تداخل كدام عدّه مقدم مىشود ؟
1 ) متن عروه :
و على التعدد يقدم ما تقدم سببه الا اذا كانت احدى العدتين به وضع الحمل فتقدم و ان كان سببها متأخراً لعدم امكان التاخير حينئذ .
اگر ما پذيرفتيم كه دو عدّه تداخل نمىكنند جاى اين بحث مىماند كه كداميك مقدم بر ديگرى است ، معمول فقهاء آن عدّهاى كه سبب آن مقدم است بر آن عدّه كه سبب آن مؤخّر است ، مقدم مىدانند در نقطه مقابل ابن جنيد معتقد است كه اگر اشتباهاً با ذات بعل مباشرت شد ، سپس شوهر مرد ، ابتدا بايد عدّه وفات نگه دارد ، در مرحله بعد عدّه شبهه را نگه دارد . طبق اين نظر ، لاحق را بر سابق مقدم داشته است .