تفصيل شدهاند .
2 ) بيان استاد مد ظله :
ما گفتيم چهار دسته روايات داريم : دو دسته عام كه با هم تباين دارند و دو روايت خاص كه هر كدام از آنها نسبت به يكى از متباينين اخص مطلق است . در نتيجه ، با هر كدام از دو روايت خاص ، يكى از متباينين را تخصيص مىزنيم و به اين ترتيب ، تعارض بين متباينين رفع مىشود ، نه اين كه با يكى از متباينين پس از تخصيص خوردن ، متباينين ديگر را تخصيص بزنيم . البته از حيث نتيجه ، ما هم به همان تفصيلى كه آقاى خويى رحمه الله فرموده ، منتهى مىشويم .
3 ) بيان شيخ طوسى رحمه الله :
شيخ طوسى رحمه الله روايت تداخل را حمل كرده بر صورتى كه شخص دوم به زن دخول نكرده باشد و به همين دليل ، حكم شده كه زن فقط يك عده از هر دو نگه دارد . اما اگر دخول صورت گرفته ، زن بايد دو عده نگه دارد . خيلى از علماء هم اين جمع را پسنديدهاند .
4 ) بيان محقق حلى رحمه الله :
محقق حلى رحمه الله طبق نقل شاگردش فاضل آبى در كشف الرموز تعارض را اين طور حل كرده كه ، روايات تداخل را حمل كرده بر صورتى كه زمان رفع شبهه پس از انقضاى عده اولى باشد و روايات عدم تداخل را حمل كرده بر صورتى كه قبل از تمام شدن عده اولى رفع شبهه شده باشد . يعنى مثلًا در عده طلاق يا وفات كه به مقدار سه قُرء است و در خلال همين مدت ، شخص دوم هم اشتباهاً ازدواج و دخول كرده ، دو صورت پيش مىآيد : گاهى قبل از تمام شدن سه قرء ، رفع شبهه شده يعنى شخص متوجه شده كه عقد در عده باطل است و گاهى پس از تمام شدن سه قرء ، شخص متوجه مطلب مىشود . لذا به مقتضاى جمع بين روايات ، در صورت اول بايد مقدار باقيمانده از عده اولى را تكميل كند و سپس عده دومى را