تمسك به اطلاقات كرد در ساير موارد قائل به عدم جواز مىشود ، اين بحث ديگرى است .
4 ) فرمايش مرحوم حكيم در مورد عبارت سيد و توضيح آن :
مرحوم آقاى حكيم فرمودهاند آنچه كه از عبارت ماتن استفاده مىشود اين است كه خيلى نيز مسلم فرض نكرده است در مسأله مخالفى - در مقابل مشهور - وجود دارد . مرحوم آقاى حكيم بيان نكردهاند از كجاى عبارت سيد اين استفاده مىشود .
توضيح كلام آقاى حكيم به تعبير ما اين است كه : چون مرحوم سيد تعبير به « ربما قيل » نموده است يعنى چه بسا گفته شده است ، يعنى خيلى نيز قطعى فرض نكرده است و علت آن نيز اين است كه عمده اعتماد آقايان از جمله سيد به كلام « كشف اللثام » است كه او تعبير كرده است « و ظاهر التهذيب اين است كه ممنوعيت مطلقه دارد ، بر خلاف مشهور ، چرا كه تهذيب مضمون رواياتى را نقل كرده است كه در آنها عده بطور مطلق بيان شده است و ظاهر اين كلام اين است كه فتواى خود تهذيب نيز اطلاق است پس كأن اگر مخالفى باشد تهذيب است كه آن هم عبارتش نص در مخالفت نيست تنها ظاهر است » .
لذا سيد نيز در متابعت با كشف اللثام فرموده است « ربما قيل » .
5 ) بررسى كلام مرحوم آقاى حكيم « ره »
اشكالى كه در مورد كلام آقاى حكيم به نظر مىرسد اين است كه اينكه ايشان فرمودند از عبارت سيد استفاده مىشود كه وجود مخالف در مسأله را قطعى فرض نكرده است اين كلام ناتمام است . زيرا خود سيد در ابتداى مسأله چنين فرمود : « و و ان كان بائناً ففى الجواز قبل الخروج عن العدّة قولان المشهور على الجواز » .
در اين عبارت چنانچه ملاحظه مىشود وجود قولى مخالف مشهور را قطعى نموده است . بنابراين وجه تعبير او به « ربما قيل . . . » شايد اين باشد كه ترديد در وجه قول اين بعض دارد يعنى چه بسا مدرك قول اين افراد اطلاق جملهاى از اخبار