1 ) متن مسأله و نتيجهگيرى
فى سقوط وجوب الانفاق عليها ما دامت حية بالنشوز اشكال لاحتمال كون هذه النفقه لا من باب انفاق الزوجة ، ( ما قائل به عدم سقوط وجوب انفاق هستيم ، چون اطلاق ادله افضاء ثبوت آن را در مواردى كه نفقه زوجيت نيست مىرساند خواه مقتضى ثبوت نفقه زوجيت باشد خواه نباشد ) و لذا تثبت بعد الاطلاق بل بعد التزويج بالغير ( با توجه به احتياط سيد در مسأله تزويج به غير در آخر مسأله 2 ، بهتر بود على الاحوط در اينجا هم ذكر مىشد ولى طبق مبناى ما اين قيد لازم نيست ) و كذا فى تقدّمها على نفقه الاقارب ( بحث اين قسمت را در ادامه خواهيم آورد ) ، و ظاهر المشهور انها كما سقط بموت الزوجه تسقط بموت الزوج أيضاً ( مشهور بودن اين مسأله در نزد قدماء ثابت نيست بلكه عكس آن مشهور است ) لكن يحتمل بعيداً عدم سقوطها بموته ( ما قائل به عدم سقوط نفقه به موت زوج هستيم در نتيجه ورثه بايد از مال زوج نفقه زوجه افضاء شده را بپردازند . ) و الظاهر عدم سقوطها بعدم تمكنه فتصير ديناً عليه ( تعبير " فتصير ديناً عليه خالى از مسامحه نيست ، چون از ابتداء دين بوده نه اين كه با عدم تمكن دين مىشود ، بهر حال وجه دين بودن ظاهر تعبير " عليه " در امور مالى است . ) و يحتمل بعيداً سقوطها و كذا تصير دينا اذا امتنع من دفعها مع تمكنه ، اذ كونها حكماً تكليفاً صرفاً بعيد ، هذا بالنسبة الى ما بعد الطلاق ، و الا فما دامت فى حباله الظاهر انّ حكمها حكم الزوجة ( تعبير " الظاهر " بدين جهت است كه ممكن است توهم شود كه چون زن افضاء شده است از قابليت تمتّع افتاده نفقه زوجيت در اين مورد ثابت نيست چون اين نفقه در مقابل امكان تمتع جعل شده ولى اين احتمال ضعيف است و اظهر اين است كه در هنگام زوجيت همان نفقه زوجيت با احكام آن جارى است . )
2 ) رابطه نفقه افضاء با نفقه اقارب
اگر مرد افضاء كنند تنها قادر به تأمين يكى از دو نفقه باشد ، يا به زوجه خود نفقه بدهد يا به اقارب و خويشاوندان واجب النفقه همچون پدر و مادر ، در اينجا ترديدى نيست كه نفقه زوجه مقدم است ، حال اين بحث مطرح است كه آيا نفقه زن افضاء شده هم كه جاى خالى نفقه زوجه را پر مىكند همين حكم را دارد ؟ مرحوم