منشأ شده كه آن را ادامه بدهد .
ايشان مىفرمايد : چون بعداً ثابت مىشود كه اين منشأ حتما به خاطر زوجيت است و شايد كه به خاطر امر مشتركى باشد هم در حال حيات و هم بعد از وفات ( كه اين مطلب را بايد پىگيرى كرد و ملاحظه نمود ) .
نتيجهگيرى :
همانطور كه آقاى حكيم مىفرمايند : عبارت اخرى اين مطلب آن است كه آن مقدارى را كه ادله زوجيت در باب انفاق متضمن نيست ادله عامه زوجيت متكفل مىشود ، چه در حال زوجيت و چه بعد از زوجيت .
اين احكام چون از احكام خاص زوجيت است ، نه به خاطر عمومات و ضوابط كلى زوجه ، لذا استثناءً حكم خاصى بر افضاء بار شده و نشوز ، طلاق ، فسخ و انفساخ تأثيرى ندارد و ظاهر هم همين است .
« * و السلام * »