باب انفاق زوجة » به حسب ظاهر ، مناقشه وجود دارد . و آن اينكه اين انفاق قطعاً از باب انفاق زوجه هست . براى اينكه ايشان در مسائل گذشته فرمودند يكى از احكام افضاء زوجه وجوب انفاق هست و در غير زوجه اگر افضاء شد ديه است و ديگر وجوب انفاق براى او نيست و وجوب انفاق از احكام خاصه زوجه است .
پس مراد ايشان از اين كه محتمل است از باب انفاق زوجه نباشد ، چيست ؟
چند احتمال وجود دارد :
1 - ادله عامهاى كه انفاق زوجه را منهاى مسأله زوجيت ثابت مىكند يك نحوه شمول و عمومى دارد يعنى نفقهاى را كه براى شخص ثابت مىكند و به خاطر اينكه الان شوهر نمىتواند با او وقاع كند ، برداشته نمىشود و احكام زوجيت هنوز بر او بار است هر چند شوهر نمىتواند با او مباشرت كند ، ولى بايد نفقه او را بپردازد در حال حيات به مناط اين كه زوجه اوست بايد بپردازد هر چند زوجهاى است كه نمىتواند از او تمتع پيدا كند و بعد از خروج از زوجيت هم شارع حكم به ادامه انفاق كرده است .
به مناط همان ادله عامه زوجيت است بسان آن ادله اين است كه در حال حيات انفاقش را ما اثبات مىكنيم و بعد از وفات و خروج از زوجيت هم اين حقوق براى خاطر افضاء ادامه دارد ولى در حال حيات به خاطر ادله عامه زوجيت است يعنى اگر ناشزه شد در آن حال نفقه واجب نيست .
2 - احتمال ديگر اين است كه به خاطر ادله عامه زوجيت نباشد ، بلكه اين يك عنوان خاصى است و از آن حقوقى است كه با وقوع عقد هر زوجى مديون است و بقاى آن ربطى به بقاى زوجيت ندارد و زوجيت آن را اسقاط نمىكند . سبب اين احتمال آن است كه چون بعد از خروج از زوجيت هم بايد نفقه بدهد منشأ شده كه ندانند كه آيا در حال حيات مناطش غير از مناط عام بوده و روى همان مناط قبلى بوده كه اكنون هم ادامه دارد ، يا كه مناط در زوجيت همان مناط عام بوده ، منتهى افضاء
كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحة 1659
مساهمون: السيد موسى الشبيري الزنجاني
ص١٦٥٩