مشهور با مرسله و تمسك آنان به استصحاب ( استصحاب زوجيت پس از دخول به صغيره ) را يادآور شده است . خلاصه از لحن عبارات وى چنين فهميده مىشود كه وى مطابق با مشهور ، افضاء را شرط حصول حرمت ابد مىداند . به هر حال ، از فقهاى سابق تنها قائل به قول خلاف مشهور يكى شيخ قدس سرّه است و ديگرى ابن ادريس رحمه الله .
حال چرا فاضل سبزوارى رحمه الله در كفايه اين قول را به جماعت نسبت داده است ، با آنكه دو تن بيشتر قائل ندارد ؟ در پاسخ اين سؤال بايد گفت كه مرحوم آقاى والد قدس سرّه مىفرمودند كه ميان علما اين سخن رايج است كه مطالبى كه محقق اردبيلى رحمه الله نسبت به آنها شك كرده ، صاحب مدارك رحمه الله به آنها ظن پيدا كرده و صاحب ذخيره به آنها قطع يافته است . مرحوم صاحب جواهر هم از آنان به اتباع الاردبيلى تعبير مىكند . در موضوع مورد بحث نيز مطلب همين طور است . مرحوم محقّق اردبيلى رحمه الله مسأله را به صورت احتمال مطرح كرده و صاحب مدارك قول به عدم اشتراط افضاء را در نهاية المرام به شيخ مفيد رحمه الله نسبت داده است . صاحب جواهر هم مراد صاحب ذخيره را از جماعت ، شيخ مفيد و شيخ طوسى و ابن ادريس قدس سرهم مىداند كه قبلًا توضيح داديم كه انتساب اين قول به مفيد رحمه الله اشتباه است . بنابراين ، جماعت قابل توجهى قائل به عدم اشتراط افضاء براى حرمت ابد نبودهاند ، هر چند ادعاى اجماع مزبور را هم به آسانى نمىتوان پذيرفت .
ب ) ادعاى مخالفت قول به حرمت ابد با مذاق شارع :
بر فرض كه بپذيريم كه اين مقدار مخالفت ( مخالفت دو يا سه نفر ) به اجماع ادعا شده ضرر نمىزند و بگوييم كه در مسأله اجماع وجود دارد كه با صرف دخول حرمت ابد حاصل نمىشود ، آيا مىتوان گفت كه ( بر فرض صحّت روايت و پذيرش حجيت ذاتى آن ) با تقريب صاحب جواهر رحمه الله حمل اين روايت مطلق بر مفهوم مقيّد ممكن نيست ؟