22 / 8 / 1378 شنبه درس شمارهء ( 151 ) كتاب النكاح / سال دوم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس قبل و اين جلسه :
در جلسهء قبل روايات دال بر جواز عزل را مطرح و بررسى نموديم و روايات دال بر حرمت را به كراهت حمل كرديم و جواز عزل در متعه را با توجه به روايات ثابت دانستيم . در اين جلسه ضمن تكميل بحث از دلالت دو روايت دال بر تحريم كه ما حمل بر كراهت نموديم به ادامهء مسأله 6 خواهيم پرداخت و در نهايت به اشكال تناقضى كه بين مسأله 6 و مسأله 7 ادعا شده است پاسخ خواهيم داد .
* * *
الف ) تذكر چند نكته در تكمله بحثهاى سابق :
1 ) تكملهء بحث در دلالت روايت يعقوب جعفى ( يا جعفرى ) :
قبلًا گفتيم كه صحت سند اين روايت ثابت نيست . اما در بحث از دلالت آن نكتهاى هست كه بايد بدان توجه نمود و آن اينكه مفهوم روايت اين است كه در غير اين موارد « فيه بأس » و كلمه بأس اختصاص به حرمت ندارد و لذا به اختلاف مواردى كه كلمهء بأس در آنها به كار رفته است ، ممكن است معناى متفاوتى استفاده شود معناى حقيقى بأس نوعى گير و گرفتگى و مبين تالى فاسد و عواقب سوء داشتن است . و همين براى اطلاق بأس كافى است . لذا ممكن است اين گرفتگى و تالى فاسد در مكروهات نيز اطلاق شود . چون در مكروهات نيز نوعى عواقب سوء وجود دارد . مثل آنكه موجب مىشود ، بسيارى از اعمال ، مقبول خداوند واقع