18 / 8 / 1378 سه شنبه درس شمارهء ( 149 ) كتاب النكاح / سال دوم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس قبل و اين جلسه :
در جلسات قبل دربارهء حكم عزل سخن گفته ، ادله تحريم عزل را ذكر و برخى از آنها را بررسى كرديم . در اين جلسه درباره ساير ادله تحريم سخن گفته دلالت صحيحهء محمد بن مسلم بر تحريم را مىپذيريم ، سپس به بررسى روايت يعقوب جعفى پرداخته با توجه به ضعف سند روايت ، استناد بدان را نادرست مىخوانيم ، در ادامه دو دليل عقلى بر حرمت عزل ( عزل ، اتلاف شىء با ارزش است و با حكمت نكاح منافات دارد ) را بررسى و ناتمامى آنها را نيز به وجوه متعدد به اثبات مىرسانيم ، بحث از روايات مجوزه قسمتى ديگر از بحثهاى اين جلسه است كه در آن چند روايت معتبر را بر جواز عزل و اين كه اختيار عزل با شوهر است ، خواهيم آورد و در ضمن ، بحثهاى سندى درباره برخى از اين روايات ارائه خواهيم داد .
* * *
الف ) ادامهء بررسى وجوه مذكوره در حرمت عزل و نقد آن :
1 ) تكميل استدلال به صحيحهء محمد بن مسلم بر تحريم
از وجوهى كه در جلسهء گذشته براى حرمت عزل ذكر شد ، صحيحهء محمد بن مسلم بود كه حضرت در بيان حكم عزل مىفرمايند : « أمّا الأمة فلا بأس ، و أمّا الحرّة فأنا أكره ذلك . . . » ما اين روايت را دال بر حرمت عزل دانستيم ، ولى ممكن است كسى بگويد : تعبير « أكره ذلك » مانند « يكره » نيست تا بگوييم چون يكره در لسان روايات بر اعمّ از كراهت اصطلاحى و حرمت اطلاق مىشود ، در مقابل « لا بأس » كه قرار گرفت متشخص در حرمت و وجود بأس مىشود ولى چون تعبير « أكره ذلك » در روايت