17 / 8 / 1378 دوشنبه درس شمارهء ( 148 ) كتاب النكاح / سال دوم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس قبل و اين جلسه :
در جلسهء پيش اشارهاى به اقوال فقها دربارهء عزل شد و برخى ادلهء منع ( حرمت ) ، از جمله وجوب ديه با عزل ، مورد بررسى قرار گرفت . از جمله ادلّهء مانعه كه مطرح شد ، روايت يعقوب جعفى ( يا جعفرى ) بود كه برخى از مفهوم آن استفادهء حرمت كردهاند . در اين جلسه توضيحى دربارهء اعتبار سند و تقريب دلالت حديث خواهد آمد . سپس ادلهء ديگرى كه براى حرمت ذكر شده ، تقريب خواهد گرديد ( پنج دليل ) و پاسخ ما به آنها در اين جلسه و جلسهء آينده مطرح مىگردد . در خاتمه توضيحى پيرامون مدرك و منبع قول منتسب به سيد مرتضى ( ره ) مبنى بر كراهت عزل مىآيد .
* * *
الف ) بحث دربارهء اعتبار سند و چگونگى دلالت روايت « يعقوب جعفى ( يا جعفرى ) » :
1 ) بيان تقريبى براى اعتبار سند روايت
بحث در حكم عزل بود ، يكى از رواياتى كه بر حرمت عزل در غير موارد استثنا استدلال شده بود ، روايت يعقوب جعفرى بود ، آيا استدلال به اين روايت سنداً و دلالةً تمام است ؟ در جلسه قبل گفتيم در سند روايت يكى قاسم بن يحيى و ديگرى حسن بن راشد واقع شده ، كه از كلام صدوق اعتبار هر دو بدست مىآيد . سومين راوى كه راوى اصلى حديث است « يعقوب جعفرى » است ، براى اعتبار روايت به ( الف : ) وقوع روايت در فقيه و ( ب : ) عمل گروهى از علما به آن ، استشهاد كرديم ولى اين دو راه را تمام ندانستيم سومين راه براى تصحيح يعقوب جعفرى وقوع او