و يا حصر نسبت به تفخيذ است كه اگر مجامعت در فخذ باشد ، غسل ندارد و نظر به انزال بدون جماع ندارد .
4 ) اشكال دلالت روايت در مورد وطى در دبر
به نظر ما همانطورى كه روايت ناظر به انزال نيست همچنان ناظر به وطى بهيمه يا غلام و وطى در دبر نيز نيست . يعنى آنچه از روايت استفاده مىشود در فرض وجود ختان است و لذا در موردى كه ختان نباشد و شأنيت ختان هم نباشد ، روايت ظهورى ندارد و حصر در مقابل اين موارد نيز نيست و نسبت به اين موارد ساكت است .
د ) ادله يكسان بودن احكام وطى در قبل و دبر :
1 ) اطلاقات
همانگونه كه اشاره شد چون ادله التقاء ختانين نسبت به مورد بحث ما ( وطى در دبر ) اطلاق ندارد و اصلًا ناظر به فرض عدم صلاحيت التقاء ختانين نيست و لذا نسبت به اين موارد ساكت است پس بايد به ادله اوليه مراجعه كرد و در ادله اوليه عناوينى چون جماع ، وقاع ، اتيان و . . . موضوع قرار گرفته است كه اطلاق آن شامل وطى در دبر نيز مىشود .
* اشكال وارد بر اطلاقات
اشكال شده است كه مطلقات در باب ادخال و ايلاج و . . . نيز از اين ناحيه كه مخرج چه باشد ، دبر باشد يا قبل ، غلام باشد يا زوجه يا بهيمه و امثال آن اطلاق ندارد بلكه ناظر به مقدار دخول است و لذا اطلاق آن در اين موارد است كه آيا دخول ناقص باشد يا كامل و اينكه مقدار خاصى معتبر نيست « 1 » .
هامش
( 1 ) بسيارى از بزرگان از جمله مرحوم آقاى خويى در بحث از اين روايات ( وطى در دبر مرأة ) اين اشكال به اطلاق روايات را مطرح نكردهاند بلكه در بحث از مسائل قليل الابتلاء ( وطى در دبر غلام ) اين اشكال را طرح كردهاند درحالىكه مناسب بود ضمن بحث از اين روايات به طرح اين اشكال مىپرداختند . بلكه در برخى موارد و مانند مسأله صوم و وجوب غسل و عدّه و حدّ به اطلاق اين روايات بر وطى در دبر استدلال كردهاند . معلوم