و لمس كنايه از مواقعه است البته ممكن است
« لامَسْتُمُ النِّساءَ » *
كنايه از مواقعه در قبل باشد و امكان دارد مطلق مواقعه اعم از قبل و دبر اراده شده باشد و آيه در يكى از دو معنى كنايى ذكر شده ، ظهور مشخصى ندارد .
ثانياً : استدلال به روايتى كه ابطال صوم را در دبر دارد بر ابطال غسل صحيح نيست چرا كه ملازمهاى بين ابطال صوم و ابطال غسل وجود ندارد .
در بارهء اين مطلب كه مىفرمايند ابطال صوم به جهت آنست كه اتيان موجب جنابت و ثبوت غسل مىشود ، ان شاء الله در جلسات آينده « 1 » به طور مفصل در آن باره بحث خواهيم كرد .
3 ) ادله استاد مدّ ظلّه در وجوب غسل هنگام وطى در دبر
روايات متعدد صحيح السندى وجود دارد كه مىتوان به اطلاق آنها براى وجوب غسل استدلال نمود :
* صحيحهء محمد بن مسلم :
اين روايت در تهذيبين داراى چنين سندى است :
أخبرنى الشيخ ايده الله تعالى عن أبى القاسم جعفر بن محمد بن قولويه عن محمد بن يعقوب . در كافى نيز داراى اين سند است :
« محمد بن يحيى عن محمد بن الحسين عن صفوان بن يحيى عن العلاء بن رزين عن محمد بن مسلم عن احدهما عليه السلام « 2 » قال : سألته : متى يجب الغسل على الرجل و المرأة ؟ فقال : اذا أدخله فقد وجب الغسل و المهر و الرجم و فى لفظ آخر : اذا غيبت الحشفة فقد وجب الغسل و المهر و الرجم » .
- همانگونه كه ملاحظه مىشود در روايات ، ادخال را موجب غسل دانسته است و
هامش
( 1 ) در جلسهء 141 و 143 بحث خواهد شد .
( 2 ) مراد از محمد بن يحيى ، محمد بن يحيى عطار و محمد بن الحسين ، محمد بن الحسين بن ابى الخطاب است و در نتيجه سند روايت صحيح مىباشد و جاى شبهه در آن نيست .
وسائل الشيعة : كتاب الطهارة ، باب 6 ابواب الجنابة ، حديث اول ، ج 2 / 182 چاپ آل البيت .