تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحة 1258

مساهمون:

ص١٢٥٨
جلباب قرار داشته كه نقل مىكند : قال أبو عبد الله ( ع ) : ايما امرأةٍ باتت و زوجها عليها ساخط فى حقٍ لم تقبل منها صلاة حتى يرخى عنها « 1 » . - در هر حال از روايات سخط زوج نمىتوان لزوم اطاعت از زوج در هر كيفيت و هر نوع را استفاده كرد .

جمع‌بندى :

از مجموع روايات متعددى كه ذكر گرديد ، معلوم مىشود روايات اطاعت زوج در مقام ذكر جواز انواع مباشرت ( حتى وطى در دبر ) نبوده و مضمون تمام آن‌ها اين است كه اطاعت از زوج در حقوق واجب مورد تأكيد مىباشد و در سائر حقوق نيز از آداب و سنن است .

ب ) بررسى مسأله 4 :

1 ) طرح مسأله و ترجمهء آن

« الوطء فى دبر المرأة كالوطى فى قبلها فى وجوب الغسل و العدة و استقرار المهر و بطلان الصوم و ثبوت حد الزنا اذا كانت اجنبيةً و ثبوت مهر المثل اذا وطأها شبهةً و كون المناط فيه دخول الحشفة أو مقدارها و فى حرمة البنت و الأم و غير ذلك من احكام المصاهرة المعلقة على الدخول . . . » . ترجمه : وطى در دبر زن مانند وطى در قبل وى مىباشد در آثارى مانند وجوب غسل ، وجوب عدة ، استقرار مهر ، باطل شدن روزه ، ثابت شدن حد زنا اگر زن اجنبيه باشد ، ثابت شدن مهر المثل هنگام وطى به شبهه ، بودن مناط دخول حشفه يا مقدار حشفه و حرام شدن دختر و مادر مدخوله و ساير احكام مصاهره‌اى كه مشروط بر دخول است .

2 ) حاشيهء مرحوم آقاى بروجردى قدس سرّه الشريف

مرحوم آقاى بروجردى « 2 » در حاشيه اين مسأله مرقوم داشته‌اند كه عنوان باب
هامش
( 1 ) جامع احاديث الشيعة 20 : 235 / رقم 750 . ( اين روايت نيز از جهت سند قابل بحث مىباشد ) ( 2 ) مرحوم آقاى بروجردى با دقت و پختگى فراوانى كه داشته‌اند اين اشتباه و غفلت را مرتكب شده‌اند و گروهى از بزرگان نيز از ايشان تبعيت نمودند ، خداوند بزرگان را به اشتباهات روشن و بيّن مبتلا مىكند تا مرز