طائفه سوم ( حرمت ما بين السرة و الركبة ) مطابق عامه هم مىباشد ، چه مالك بن انس ، فقيه مدينه كه امام عليه السلام در اين شهر زندگى مىكردهاند و ابو حنيفه فقيه كوفه كه اكثر سائلان از امام صادق عليه السلام از اين شهر بودهاند ، استمتاع از ما بين السره و الركبة زن حائض را حرام مىدانند ، مالك بن انس از ناحيه دستگاه خلافت هم تأييد مىشود و كتاب موطأ را به دستور منصور نوشته ، بنابراين بسيار طبيعى است كه رواياتى كه اين محدوده را ممنوع نموده حمل بر تقيه گردد .
پس اين گونه روايات در بحث ، نقش چندانى ندارند ، بلكه مهم بررسى تعارض بين طائفه چهارم و پنجم و روايات بسيارى است كه از وطى زن حائض با عناوين مختلف نهى كرده و بين رواياتى است كه حرمت استمتاع را به موضع الدم تخصيص داده است ، اين دو گروه روايات هر دو در ميان عامه و خاصه قائل داشته و هيچ يك شهرت چشمگيرى ندارند ، و از ناحيه شهرت و مخالفت عامه ترجيحى در كار نيست ولى اگر نوبت به اخبار علاجيه برسد ، روايات ناهى از وطى مطابق با ظاهر كتاب است و مقدم مىباشد ، ولى بايد اصل اعتبار آنها و تعارض بين آنها بررسى گردد .
ب ) ادله ناهيه از مطلق وطى :
1 ) اشارهء كلى به ادله
در آيه شريفه سه عنوان در اينجا ذكر شده است ، امر به اعتزال
( فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِي الْمَحِيضِ )
، نهى از قرب
( وَ لا تَقْرَبُوهُنَّ )
، نهى از اتيان
( فَإِذا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ )
اين عناوين همگى هم وطى در قبل و هم وطى در دبر را شامل مىشود .
در روايات سه عنوان فوق ديده مىشود ، و نيز از هفت عنوان ديگر نهى شده كه همگى اعم است : « غشيان « 1 » ، وطئ ، مجامعة ، مواقعة ، الوقوع عليها ، مسّ ، ايقاب « 2 » » و نيز
هامش
( 1 ) الصحاح : غَشيَه غِشْياناً أى جاءه . . . غشيها غِشْياناً : جامعها
( 2 ) الصحاح : وَقَبَ الشىء يقب وَقْباً اى دخل تقول وقبت الشمس : اذا غابت و دخلت موضعها . . . اوقبت الشيءَ : اذا ادخلتَه فى الوقبة ، القاموس : الوَقْب : نقرة فى الصخرة يجتمع فيها الماء كالوقبة . . . و كل نقرة فى الجسد كنقرة