عبيد الله حلبى عن ابى عبد الله عليه السلام : « فى الحائض ما يحل لزوجها منها قال تتّزر بازار الى الركبتين و تخرج سرتها ثمّ له ما فوق الازار « 1 » » .
روايت ابى بصير « سئل عن الحائض ما يحل لزوجها منها قال تئزر بازار الى الركبتين و تخرج ساقها ( ساقيها ) و له ما فوق الازار « 2 » » .
عبيد الله مستقيماً از حضرت سؤال كرده است و ابو بصير تعبير مىكند « سئل » و حضرت در پاسخ فرموده است بين السره و الركبه ممنوع است . البته بعيد است أبو بصير از عبيد الله حلبى داستان را شنيده باشد و خودش خيلى به حضرت اتصال داشته است ظاهراً خودش در مجلس حضور داشته و شنيده است كه عبيد الله از حضرت صادق ( ع ) سؤال كرد و حضرت چنين پاسخ فرمود .
3 ) بررسى استدلال به اين روايات در كلام مرحوم آقاى خوئى « ره »
مرحوم آقاى خوئى ره در اينجا بيانى دارند كه با تقريب ايشان در بحث حيض متفاوت است و بعيد نيست بعد از اين تغييرى در مبناى ايشان صورت گرفته باشد .
ايشان در مورد اين روايت مىفرمايند كه اثبات ممنوعيت بين السرة و الركبة مىكند و روايت ديگرى داريم كه صريح در جواز است لذا ما بايد اين دو موثقه را حمل بر تقيه كنيم و از ظهور اين دو رفع يد نماييم و اخذ به روايت جواز نماييم . البته ايشان در مورد حمل بر تقيّه بيانى نكردهاند در حالى كه مسأله در عامه نيز محل اختلاف است و هر دو طرف قائل دارد .
4 ) بررسى فرمايش مرحوم آقاى خوئى « ره »
مبناى مرحوم آقاى خوئى در متعارضين آن است كه اگر عبارات دو روايت را در كلام واحد جمع كنيم اگر خلاف عرف و تناقض نبود ، اين جمع عرفى دارد و داخل در متعارضين و اخبار علاجيه نيست ولى اگر عرف متناقض ديد داخل در اخبار علاجيه است مثلًا « لا بأس » و « فيه بأس » ، عرفاً متناقض است پس داخل اخبار علاجيه
هامش
( 1 ) جامع الاحاديث الشيعة ، 2 / 641 / 3108 باب سابق ، ح 27
( 2 ) جامع الاحاديث الشيعة 2 / 642 / 3109 باب سابق ، ح 28