خود را مقيد مىنمودند كه اسامى معصومين را با احترام مناسب ادا نمايند و طبعاً در نقل مطلب هم اگر نام معصوم مىآمده عمداً عليه السلام را اضافه مىنمودند و يا اينكه ممكن است از باب عادت باشد چنانچه اكنون در ميان شيعيان چنين چيزى عادت شده است و لذا در مثل همان ابى جعفر چون منصور آن ذكر نشده از باب عادت دنبال آن عليه السلام را اضافه مىكردند .
پس در چنين مواردى نه در مورد خطا و نه عمد آن ذاتاً اصل عقلايى نداريم كه مثلًا اين موارد اسقاط شود . لذا اگر در موردى ديديم كه در نسخهاى بعد از نام معصوم ، عليه السلام آمده است ، نمىتوانيم بگوييم نسخه اصلى نيز همينطور بوده است زيرا تقيّد شيعه به آوردن عليه السلام و يا عادت آنها منشأ چنين اضافاتى ممكن است ، باشد . لذا ذاتاً در اين موارد اصل عقلايى جارى نيست نه اصل در ناحيه زياده و نه نقيصه .
« * و السلام * »
كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحة 1169
مساهمون: السيد موسى الشبيري الزنجاني
ص١١٦٩