17 / 7 / 1378 شنبه درس شمارهء ( 131 ) كتاب النكاح / سال دوم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس قبل و اين جلسه :
به مناسبت روايات مورد استناد در جواز وطى در دبر ، چون در يكى از روايات تعبير « اذا رضيت » داشت و در بعضى روايات ديگر اين تعبير نبود ، به بحث از اصل عدم زياده پرداختيم . چون اين بحث در موارد زيادى مورد استفاده است ، قدرى به تفصيل آن را بررسى نموده و پس از اين نيز پى مىگيريم و چون فقها و اصوليين اين بحث را ذيل روايات « لا ضرر » و در اينكه آيا قيد « فى الاسلام » يا « على مؤمن » در اين روايات اصالتاً وجود دارد يا نه ؟ مطرح كردهاند ، ما نيز همان بحث را طرح كرديم . در اين جلسه نيز احتمالات مختلفى را در مورد اصل عدم زياده و سپس ترجيح اين اصل بر اصل عدم نقيصه ( يا بالعكس ) و همچنين ديگر اصول عقلايى مشابه چون اصل عدم خطا و . . . مطرح نموده و بعضى موارد را مورد نقد و بررسى قرار مىدهيم .
در جلسهء قبل گفته شد كه مرحوم آقاى شريعت ره مىفرمايند ، در هيج نسخهء معتبرى از رواياتِ « لا ضرر » ، قيد « فى الاسلام » را نيافتهايم . پس از آن مرحوم آقاى نائينى متذكر شدهاند كه غير از نهاية ابن اثير و تذكره علامه ، صدوق نيز در فقيه آن را با قيد « فى الاسلام » در كتاب الارث ، البته مرسلًا نقل كرده است . مرحوم آقاى خمينى ( قدس سرّه ) نيز كه مرسلات صدوق را حجت مىدانند ، با اينهمه در اين مورد با مرحوم شريعت هم عقيدهاند و ايشان تقريبى نيز داشتند كه در جلسهء قبل مطرح كرديم كه اين زياده در فقيه را در اثر دو اشتباه مىدانستند كه توضيح آن گذشت .
* * *