تحليل ) با آنها مقاربت كنيد . چون در اين آيه سؤال از خصوص همسران انسان نيست ، بلكه
« يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ »
مطلق است و سؤال از مطلق حائض است .
اشكال دوم : اگر سؤال آيهء شريفه در خصوص همسران انسان هم باشد ، ممكن است معناى آيه اين باشد كه با همسرانتان در زمان حيض مقاربت نكنيد و پس از پاك شدن مقاربت جايز است ؛ لكن در مواردى كه خداوند دستور داده است ، و الا در حال روزهء واجب و اعتكاف و احرام و . . . جايز نيست .
ادامهء بحث جلسهء گذشته
اشكال سوم : همانطورى كه در آغاز اين جلسه گفته شد ، آيهء شريفه ناظر به خصوص احكام حيض است كه حيض چه امرى را حرام مىكند ( از امورى كه ذاتاً حلال است ) و اگر وطى در دبر ذاتاً حرام باشد آيهء شريفه صدراً و ذيلًا ، منطوقاً و مفهوماً ، اصلًا ناظر به وطى در دبر نيست .
معناى
« فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللَّهُ »
اين است كه با انقطاع دم يا انجام غسل ، حرمتِ اتيان در قبل ، مرتفع گشته است يعنى آنچه كه منحصراً از ناحيه حيض ، حرام شده بود ، اكنون بخاطر پاك شدن از حيض حلال است ، و نظر به اينكه وطى در دبر اصلًا در سؤال و جواب مندرج نشده ، حكم وطى در دبر را از مفهوم آيه نمىتوان استفاده كرد .
اشكال چهارم : استدلال مرحوم آقاى خويى ره مبتنى بر اين است كه امر
« فَأْتُوهُنَّ »
يك امر ترخيصى باشد ، نه امرى كه در مقام بعث و تحريك صادر شده باشد . لكن همانطور كه قبلًا هم عرض شد ، اثبات اين مدّعا مشكل است ، بخصوص كه بعضى از روايات نيز آيه را به اين معنا تفسير كردهاند كه در مقام ترغيب و تشويق براى ايجاد و توليد نسل است . در اين صورت مفهوم آيه عبارت از عدم ترغيب نسبت به وطى در دبر مىشود ، نه حرمت آن .
علاوه بر آنكه به نظر ما همانگونه كه از آيه
« وَ إِذا حَلَلْتُمْ فَاصْطادُوا »
استفاده مىشود ،