تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحة 983

مساهمون:

ص٩٨٣

2 ) تمسك به اطلاق آيه غضّ

در مورد آيهء غض هم برخى به اطلاق آن تمسك كرده و گفته‌اند كه در اينجا صدق مرأة يا رجل در منظور اليه شرط نيست ، پس ، نظر به اعضاء منفصله را هم شامل مىگردد . ولى قبلًا گفتيم كه آيهء غض اطلاق ندارد و نمىتوان به آن در اين گونه مباحث تمسك جست ، بنابراين ، ادلهء حرمت ناتمام است .

د ) ادله جواز نظر به اعضاء منفصله از نامحرم

1 ) اصل برائت

اگر ما ادله‌اى كه بر حرمت نظر اقامه شده ، ناتمام بدانيم ، قهراً با اصل برائت حكم به جواز خواهيم كرد .

2 ) روايات وصل شعر مرأة

دو دسته روايات در مسألهء جواز وصل موى زن به موى زن ديگر وارد شده ، يك دسته روايات ناهيه و يك دسته روايات مجوزه ، به اين روايات براى جواز نظر به شعر مفصل تمسك شده است به دو تقريب :

تقريب اول : ( تقريب مرحوم صاحب جواهر )

ايشان به ادلهء ناهيه تمسك جسته‌اند و گفته‌اند كه در اين روايات هيج تذكر داده نشده كه مبادا شوهر و ساير محارم گيرندهء مو كه با صاحب مو نامحرم مىباشند ، موى وصل شده را ببينند ، البته اين كار خلاف شرع است و نبايد آن را مرتكب شد ، ولى تذكر نداده‌اند كه حالا كه معصيت را انجام داده‌ايد ، مواظب باشيد كه خلاف شرع و معصيت ديگرى مرتكب نشويد ، پس ، معلوم مىشود كه از ناحيهء نگاه اشكالى در كار نيست و نظر به موى جدا شده ، جايز است .

تقريب دوم : ( تمسك به روايات مجوزه )

مرحوم آقاى حكيم ( ره ) نخست استدلال به رواياتى را كه وصل مو را اجازه
كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحة 983 | السيد موسى الشبيري الزنجاني / مؤسسه پژوهشی رای‌ پرداز